WDF OFFICIAL BREED STANDARD

American Pit Bull Terrier

Group 4 · G04-137 · Origin: USA

Varieties: Classic, Sport Type, Exotic

Online consultation only · Official WDF reference

OFICJALNY WZORZEC RASY

AMERICAN PIT BULL TERRIER

Kraj pochodzenia: Stany Zjednoczone Ameryki
Pochodzenie historyczne: Wielka Brytania, Irlandia i Szkocja; późniejszy rozwój selekcyjny w Stanach Zjednoczonych
Użytkowanie: pies typu Bull, praca, sport, performance, aktywności kynologiczne i towarzystwo
Klasyfikacja WDF: Grupa 4 – Bull Type Dogs

OFICJALNE ODMIANY WDF

Classic
Sport Type
Exotic


1. FUNDAMENTALNA ZASADA WZORCA

American Pit Bull Terrier stanowi jedną rasę.

World Dog Federation uznaje dwa modele morfologiczno-funkcjonalne:

CLASSIC

Typ bardziej zwarty, pełniejszy i morfologicznie bardziej substancjalny, zachowujący jednak atletyzm, zwinność i funkcjonalność.

SPORT TYPE

Typ budowany w większym stopniu według biomechanicznych kryteriów performance, w którym szczególne znaczenie mają stosunek masy do wysokości, dźwignie kostne, elastyczność mięśniowa i wydolność oddechowa.

EXOTIC

Nie stanowi trzeciego modelu anatomicznego.

Określa wyłącznie psa:

Classic – Exotic

lub:

Sport Type – Exotic

którego różnica względem odpowiadającej mu odmiany morfologicznej jest wyłącznie kolorystyczna.


2. WRAŻENIE OGÓLNE

American Pit Bull Terrier powinien od razu sprawiać wrażenie psa:

  • silnego;
  • atletycznego;
  • umięśnionego;
  • pewnego siebie;
  • zwinnego;
  • funkcjonalnego.

Nigdy nie powinien wyglądać jak pies selekcjonowany wyłącznie pod kątem masy ciała.

Umięśnienie powinno być wyraźne, ale funkcjonalne.

Prawidłowy pies powinien być zdolny do:

  • przyspieszania;
  • zmiany kierunku;
  • pchania;
  • ciągnięcia;
  • skakania;
  • długotrwałego wysiłku;
  • swobodnego oddychania podczas pracy.

3. OGÓLNA RÓŻNICA CLASSIC / SPORT TYPE

CLASSIC

Classic charakteryzuje się:

  • umiarkowanie pełniejszą strukturą;
  • szerszą czaszką;
  • nieco krótszą kufą niż Sport Type, ale nigdy brachycefaliczną;
  • pełniejszą klatką piersiową;
  • bardziej substancjalnym kośćcem;
  • bardziej widoczną masą mięśniową;
  • nieco bardziej zwartą budową.

Musi jednak zachowywać zwinność.

SPORT TYPE

Sport Type charakteryzuje się:

  • bardziej suchą sylwetką;
  • wyższym stosunkiem wysokości do masy;
  • budową dążącą do formatu kwadratowego;
  • względnie bardziej funkcjonalnymi i suchymi kończynami;
  • dłuższymi dźwigniami tylnymi;
  • długą i głęboką, a nie kulistą muskulaturą;
  • eliptyczną i szczególnie wydajną klatką piersiową;
  • większym wrażeniem elastyczności.

4. PROPORCJE OGÓLNE – CLASSIC

U Classic tułów jest nieco dłuższy niż wysokość w kłębie.

U suk cecha ta może być nieco bardziej widoczna.

Odległość od łokcia do podłoża powinna odpowiadać w przybliżeniu:

1/2 wysokości w kłębie.

Budowa nadmiernie niskonożna jest niezgodna z typem.

Masa powinna być prawidłowo rozłożona między przód i tył.


5. PROPORCJE OGÓLNE – SPORT TYPE

Widziany z boku Sport Type dąży do formatu kwadratowego.

Orientacyjna odległość:

łopatka → biodro

powinna być zbliżona do odległości:

łopatka → podłoże.

W selekcji sportowej szczególne znaczenie ma stosunek wysokości do masy:

przy tej samej masie preferowany jest pies bardziej atletyczny i względnie wyższy, pod warunkiem zachowania prawidłowych proporcji.


6. GŁOWA – ZASADA OGÓLNA

Głowa jest jednym z najważniejszych elementów identyfikujących rasę.

Powinna być:

  • mocna;
  • proporcjonalna;
  • dobrze wyrzeźbiona;
  • funkcjonalna.

Nie może stawać się masą nieproporcjonalną do tułowia.

Zbyt duża głowa zwiększa zbędną masę i obniża wydajność atletyczną.


7. GŁOWA – CLASSIC

Głowa Classic jest:

szeroka, mocna i względnie zwarta.

Widziana z przodu

Powinna tworzyć szeroki, tępy klin, a nie formę spiczastą.

Widziana z boku

Czaszka i górna linia kufy powinny przebiegać zasadniczo równolegle.

Widziana z góry

Czaszka jest szeroka i zwęża się jedynie umiarkowanie ku stopowi.

Głowa powinna sprawiać wrażenie:

  • szerokiej;
  • głębokiej;
  • mocnej;
  • lecz proporcjonalnej do tułowia.

8. GŁOWA – SPORT TYPE

W Sport Type głowa ma inną geometrię.

Widziana z góry

Klinowata.

Widziana z boku

Klinowata.

Widziana z przodu

Zaokrąglona.

Szerokość głowy widzianej z przodu powinna wynosić około:

2/3 szerokości barków.

Rozmiar głowy musi zawsze być proporcjonalny do tułowia.


9. STOSUNEK CZASZKA/KUFA – CLASSIC

U Classic:

kufa : czaszka ≈ 2 : 3

Kufa jest zatem krótsza od części czaszkowej.

Nie może jednak stawać się:

  • krótka;
  • spłaszczona;
  • brachycefaliczna.

Wydolność oddechowa musi pozostać pełna.


10. STOSUNEK CZASZKA/KUFA – SPORT TYPE

W Sport Type głowa jest bardziej zrównoważona w osi podłużnej.

Odległość:

nos → stop

powinna być w przybliżeniu równa odległości:

stop → tył głowy.

Stosunek orientacyjny:

1 : 1

między częścią twarzową i tylną częścią głowy.


11. CZASZKA – CLASSIC

Czaszka powinna być:

  • szeroka;
  • głęboka;
  • płaska lub lekko zaokrąglona;
  • szeroka między uszami.

Widziana z góry umiarkowanie zwęża się ku stopowi.

Występuje bruzda środkowa, która stopniowo zanika od stopu ku potylicy.

Umięśnienie policzków jest wyraźne, ale nie może powodować trwałych zmarszczek.


12. CZASZKA – SPORT TYPE

W Sport Type czaszka powinna zachowywać ogólnie klinowaty kształt bez nadmiernego zwężenia.

Powinna mieć wystarczającą:

  • głębokość;
  • szerokość;
  • podporę kostną.

Głowa powinna być głęboka od szczytu czaszki do żuchwy.

Okolica podoczodołowa powinna być dobrze wypełniona, zapewniając podporę dla górnego uzębienia.


13. POLICZKI – CLASSIC

Umięśnienie żwaczy:

  • wyraźne;
  • mocne;
  • pełne.

Policzki nie mogą nadawać głowie kształtu kulistego bloku.

Trwałe fałdy są niepożądane.


14. POLICZKI – SPORT TYPE

Policzki są szczególnie istotne dla geometrii Sport Type.

Orientacyjnie powinny być około:

25% szersze niż szyja u podstawy czaszki.

Muskulatura powinna być:

  • długa;
  • funkcjonalna;
  • wyraźnie zarysowana.

Nie sztucznie napompowana.


15. STOP – CLASSIC

Stop jest:

dobrze zaznaczony i umiarkowanie głęboki.

Nie powinien być:

  • skrajnie pionowy;
  • nadmiernie głęboki;
  • o wyglądzie brachycefalicznym.

Osie czaszki i kufy pozostają zasadniczo równoległe.


16. STOP – SPORT TYPE

W Sport Type stop stanowi centralny punkt proporcji podłużnych głowy.

Nie może gwałtownie załamywać profilu.

Odległość stop-nos i stop-tył czaszki powinny być zasadniczo równe.


17. KUFA – CLASSIC

Kufa:

  • szeroka;
  • głęboka;
  • mocna;
  • lekko zwężająca się ku nosowi.

Górna linia powinna być prosta.

Pod oczami występuje niewielkie zmniejszenie objętości.

Żuchwa powinna być:

  • szeroka;
  • głęboka;
  • mocna.

18. KUFA – SPORT TYPE

Kufa Sport Type jest:

  • prosta;
  • dobrze rozwinięta;
  • zasadniczo box-like;
  • funkcjonalna.

Nie powinna być:

  • spiczasta;
  • słaba;
  • krótka.

Grzbiet nosa powinien być odpowiednio rozwinięty.

Okolica pod oczami powinna być dostatecznie wypełniona, aby wspierać strukturę zębów i górne kły.


19. WARGI – CLASSIC

Czyste.

Napięte.

Przylegające.

Wyraźnie wiszące wargi są niedopuszczalne.

Ciężkie wargi utrudniałyby prawidłową funkcję pyska.


20. WARGI – SPORT TYPE

Powinny być:

szczególnie przylegające i suche.

W typie sportowym niepożądana jest ciężkość tkanek miękkich.


21. NOS – CLASSIC

Duży.

Dobrze rozwinięty.

Nozdrza:

  • szerokie;
  • otwarte.

Dopuszczalne są wszystkie genetycznie zgodne pigmentacje.


22. NOS – SPORT TYPE

Grzbiet nosa powinien być dobrze rozwinięty.

Nozdrza szczególnie:

  • otwarte;
  • szerokie;
  • funkcjonalne.

Układ oddechowy musi umożliwiać intensywny i długotrwały wysiłek.

Kolor nie wpływa na wartość morfologiczną.


23. SZCZĘKI

W obu odmianach:

  • mocna szczęka górna;
  • głęboka żuchwa;
  • dostatecznie szeroka żuchwa.

Idealny zgryz:

nożycowy.


24. UZĘBIENIE – CLASSIC

Pełne i regularne uzębienie.

Zęby:

  • białe;
  • mocne;
  • równomiernie rozmieszczone.

Tyłozgryz, przodozgryz i odchylenia żuchwy stanowią poważne wady.


25. UZĘBIENIE – SPORT TYPE

Siekacze powinny zamykać się nożycowo.

Kły powinny być:

  • szerokie u podstawy;
  • stopniowo zwężające się;
  • mocno osadzone.

Górne kły powinny przy zamkniętym pysku przebiegać tuż za dolnymi.

Uzębienie musi być zdrowe i funkcjonalne.


26. OCZY – CLASSIC

Średniej wielkości.

Raczej okrągłe.

Dobrze rozstawione.

Osadzone stosunkowo nisko w czaszce.

Nie powinny być:

  • wyłupiaste;
  • kuliste;
  • zbyt płytko osadzone.

W modelu WDF dopuszcza się kolory oczu genetycznie zgodne z umaszczeniem.


27. OCZY – SPORT TYPE

Oczy stanowią jedną z najbardziej widocznych różnic.

Powinny być:

  • małe;
  • głęboko osadzone.

Widziane z przodu

Eliptyczne.

Widziane z boku

Z tendencją do kształtu trójkątnego.

Taka budowa zapewnia lepszą ochronę anatomiczną.


28. USZY – CLASSIC

Małe do średnich.

Wysoko osadzone.

Dopuszczalne:

  • naturalne;
  • typu rose;
  • półstojące.

Nie są preferowane uszy:

  • bardzo szerokie;
  • całkowicie opadające;
  • ciężkie.

29. USZY – SPORT TYPE

Osadzone wysoko na głowie.

Preferowane:

typu rose.

Powinny pomagać zachować lekkość i funkcjonalność głowy.

Kopiowanie uszu nie powinno dawać przewagi morfologicznej.

Zawsze pierwszeństwo ma prawo krajowe.


30. SZYJA – CLASSIC

Umiarkowanej długości.

Silnie umięśniona.

Lekko łukowata w górnej części.

Stopniowo rozszerza się ku barkom.

Skóra przylegająca.

Szyja nie powinna być:

  • krótka i ściśnięta;
  • nadmiernie gruba;
  • słaba.

31. SZYJA – SPORT TYPE

W ogólnym wrażeniu dłuższa niż u Classic.

Powinna być:

  • silnie umięśniona aż do podstawy czaszki;
  • sucha;
  • dostatecznie długa.

Przy naturalnym noszeniu głowy około 2/3 głowy powinno wystawać ponad linię grzbietu.


32. BARKI – CLASSIC

Łopatki:

  • długie;
  • szerokie;
  • umięśnione;
  • dobrze odchylone ku tyłowi.

Kość ramienna powinna mieć długość mniej więcej równą łopatce.

Widoczny kąt łopatkowo-ramienny zbliża się do:

90°.


33. BARKI – SPORT TYPE

Barki powinny być nieco szersze niż klatka piersiowa na wysokości ósmego żebra.

Łopatka:

  • szeroka;
  • płaska;
  • dobrze nachylona.

Orientacyjny kąt względem podłoża:

45° lub mniej.

Zapewnia to odpowiednią powierzchnię dla przyczepów funkcjonalnej muskulatury.


34. KOŚĆ RAMIENNA – CLASSIC

Długość w przybliżeniu równa łopatce.

Powinna prawidłowo ustawiać łokieć pod tułowiem.

Zbyt krótka kość ramienna ogranicza:

  • wykrok;
  • równowagę;
  • efektywność ruchu.

35. KOŚĆ RAMIENNA – SPORT TYPE

Kość ramienna powinna być ustawiona przeciwnie do łopatki pod orientacyjnym kątem bliskim:

45°.

Powinna być na tyle długa, aby łokieć znajdował się na wysokości dolnej części klatki piersiowej.

Połączona geometria łopatki i kości ramiennej determinuje:

  • elastyczność;
  • amortyzację;
  • efektywny ruch do przodu.

36. ŁOKCIE – CLASSIC

Przylegające do tułowia.

Nie:

  • odstawione;
  • nadmiernie skierowane do wewnątrz.

Powinny poruszać się równolegle.


37. ŁOKCIE – SPORT TYPE

Szczególnie przylegające do ściany klatki piersiowej.

Powinny utrzymywać ruch w tej samej płaszczyźnie co kończyna.

Prawidłowe ustawienie łokcia jest kluczowe dla przekazywania siły przodu bez strat bocznych.


38. PRZEDRAMIĘ – CLASSIC

Mocne.

Umięśnione.

Prostopadłe do podłoża.

Kościec:

  • substancjalny;
  • ale nie przesadny.

39. PRZEDRAMIĘ – SPORT TYPE

Przedramię powinno być nieco dłuższe niż kość ramienna.

Jego budowa musi być mocna.

Orientacyjnie grubość przedramienia wynosi około dwukrotności grubości śródstopia na wysokości stawu skokowego.

Tworzy to typowy kontrast funkcjonalny:

mocny przód / lżejszy i bardziej elastyczny tył.


40. ŚRÓDRĘCZE – CLASSIC

Krótkie.

Mocne.

Elastyczne.

Widziane z boku prawie pionowe.


41. ŚRÓDRĘCZE – SPORT TYPE

Powinno mieć wystarczającą elastyczność, aby pochłaniać uderzenia i oddawać energię.

Pies powinien wyglądać na wysoko stojącego na palcach, a nie zapadającego się w śródręczach.


42. ŁAPY – CLASSIC

Okrągłe.

Proporcjonalne.

Dobrze wysklepione.

Zwarte.

Opuszki:

  • mocne;
  • grube;
  • dobrze amortyzujące.

43. ŁAPY – SPORT TYPE

Mniejsze i bardziej zwarte.

Palce:

  • wysokie;
  • zebrane;
  • mocno wysklepione.

Opuszki:

  • grube;
  • dobrze rozwinięte.

Taka budowa sprzyja:

  • przyczepności;
  • elastyczności;
  • zmianom kierunku.

44. KLATKA PIERSIOWA – CLASSIC

Głęboka.

Dobrze wypełniona.

Umiarkowanie szeroka.

Powinna zapewniać dużo miejsca dla:

  • serca;
  • płuc.

Szerokość klatki piersiowej nie może w przesadny sposób przekraczać jej głębokości.

Żebra sięgają dobrze ku tyłowi i są dobrze wysklepione grzbietowo.


45. KLATKA PIERSIOWA – SPORT TYPE

Klatka piersiowa jest:

  • głęboka;
  • eliptyczna;
  • stosunkowo wąska w dolnej części.

Przedpiersie powinno być widoczne.

Widziana z boku dolna część klatki powinna sięgać co najmniej do poziomu łokcia.

Żebra:

  • są dobrze rozchylone grzbietowo;
  • stopniowo zwężają się ku dołowi;
  • sięgają dobrze ku tyłowi w kierunku lędźwi.

Taki kształt zwiększa zdolność rozszerzania i kurczenia podczas oddychania.


46. GRZBIET – CLASSIC

Mocny.

Zwarty.

Stabilny.

Linia górna opada od kłębu tylko nieznacznie.

Lędźwie są:

  • krótkie;
  • umięśnione;
  • lekko wysklepione.

47. GRZBIET I LĘDŹWIE – SPORT TYPE

Grzbiet powinien być krótki i mocny.

Lędźwie powinny być:

  • dostatecznie szerokie;
  • dostatecznie długie, aby dopełniać format kwadratowy;
  • elastyczne.

Zbyt krótkie lędźwie ograniczają elastyczność.

Zbyt długie zwiększają masę i ograniczają szybkość oraz zwinność.


48. MIEDNICA – CLASSIC

Umięśniona.

Umiarkowanie nachylona.

Powinna harmonizować z tyłem bez tworzenia nadmiernie opadającego zadu.


49. MIEDNICA – SPORT TYPE

Miednica jest kluczowym elementem napędu.

Powinna być:

  • długa;
  • nachylona;
  • dostatecznie szeroka.

Orientacyjny idealny kąt względem podłoża:

około 30°.

Krótki lub płaski zad ogranicza działanie tylnej dźwigni.


50. UDO – CLASSIC

Dobrze rozwinięte.

Masa mięśniowa:

  • wyraźna;
  • mocna;
  • zrównoważona.

Nie kulista ani nieproporcjonalna.


51. UDO – SPORT TYPE

Muskulatura powinna być długa i głęboka.

Przyczepy mięśniowe powinny sięgać szeroko poza staw, tworząc mięśnie:

  • gładkie;
  • długie;
  • wyraźnie zarysowane.

Nie powinny być krótkie i zbite.


52. KOŚĆ UDOWA – SPORT TYPE

Kość udowa powinna być na tyle długa, aby staw kolanowy znajdował się orientacyjnie w:

górnej jednej trzeciej zespołu kończyny tylnej.

Geometria powinna umożliwiać prawidłowe działanie dźwigni.


53. PISZCZEL/STRZAŁKA – SPORT TYPE

Kompleks piszczel/strzałka stanowi najdłuższy odcinek kostny zespołu kończyny tylnej w modelu sportowym.

Większa długość sprzyja:

  • dźwigni;
  • przyspieszeniu;
  • elastyczności;
  • wyprostowi.

54. STAW KOLANOWY

Classic

Dobrze kątowany i stabilny.

Sport Type

Wyraźnie kątowany, ale bez przesady.

Kątowanie wynika z prawidłowej relacji między:

  • kością udową;
  • piszczelem;
  • przyczepami mięśniowymi.

Zbyt prosty staw kolanowy ogranicza siłę napędu.


55. STAW SKOKOWY – CLASSIC

Dobrze zgięty.

Położony stosunkowo nisko.

Śródstopia:

  • pionowe;
  • równoległe.

56. STAW SKOKOWY – SPORT TYPE

Dolny odcinek kończyny tylnej powinien wyglądać:

  • stosunkowo delikatnie;
  • lekko;
  • elastycznie.

Śródstopia umiarkowanej długości.

Stawy skokowe równoległe w ruchu.

Mniejsza masa dalszego odcinka kończyny zmniejsza bezwładność i sprzyja przyspieszeniu oraz zwinności.


57. OGON – CLASSIC

Osadzony jako naturalne przedłużenie linii górnej.

Gruby u nasady.

Stopniowo zwężający się.

W spoczynku sięga mniej więcej do stawu skokowego.

W ruchu może unosić się do poziomu linii grzbietu.

Nie powinien zawijać się nad grzbietem.


58. OGON – SPORT TYPE

Osadzony stosunkowo nisko, zgodnie z długą i nachyloną miednicą.

Gruby u nasady.

Stopniowo zwęża się ku końcowi.

Powinien sięgać mniej więcej do końca stawu skokowego.

W spoczynku przyjmuje charakterystyczny lekko wygięty ku dołowi kształt pump-handle.


59. SKÓRA – CLASSIC

Przylegająca.

Bez trwałych zmarszczek.

Umiarkowanie gruba.


60. SKÓRA – SPORT TYPE

Grubsza w okolicach:

  • szyjnej;
  • piersiowej.

Może wykazywać nieco większą miejscową ruchomość.

Na reszcie ciała powinna przylegać.


61. SZATA

W obu odmianach:

  • krótka;
  • zwarta;
  • przylegająca;
  • błyszcząca;
  • umiarkowanie twarda.

Połysk szaty powinien wiązać się z dobrą kondycją ogólną.

Nieprawidłowe:

  • włos długi;
  • włos wełnisty;
  • włos kręcony;
  • bardzo skąpa szata.

62. WYMIARY CLASSIC

PSY

Orientacyjna wysokość: 45,7–53 cm
Pożądana masa: 16–27 kg

SUKI

Orientacyjna wysokość: 43–50,8 cm
Pożądana masa: 14–23 kg

Proporcja masy do wysokości jest ważniejsza niż wartość bezwzględna.


63. WYMIARY SPORT TYPE

Priorytetem jest relacja:

wysokość / masa / funkcjonalność.

Idealna masa wystawowa w kondycji atletycznej wynosi orientacyjnie:

30–75 lb, czyli około 13,6–34 kg.

WDF może utrzymać jako zwykły preferowany zakres sportowy:

13–25 kg

bez traktowania masy jako sztywnej granicy.

Cięższy pies może być prawidłowy, jeśli jest:

  • atletyczny;
  • proporcjonalny;
  • suchy;
  • funkcjonalny.

64. KONDYCJA CIAŁA SPORT TYPE

Dorosły pies powinien być prezentowany w rzeczywistej kondycji atletycznej.

Pożądane są:

  • wyraźne mięśnie;
  • suchy brzuch;
  • lekko wyczuwalne żebra;
  • widoczna struktura bez wyniszczenia.

Guzy biodrowe nie powinny być patologicznie widoczne.

Celem jest pies wytrenowany, a nie niedożywiony.


65. RUCH – CLASSIC

W kłusie:

  • swobodny;
  • płynny;
  • mocny;
  • skoordynowany.

Dobry wykrok kończyn przednich.

Dobry napęd kończyn tylnych.

Linia górna pozostaje stabilna.

Wraz ze wzrostem prędkości kończyny naturalnie zbliżają się do linii środkowej.


66. RUCH – SPORT TYPE

Ruch powinien wykazywać:

  • elastyczność;
  • moc;
  • równowagę;
  • szybkość.

Prawidłowy ruch wynika z równowagi między:

  • łopatką;
  • kością ramienną;
  • miednicą;
  • kością udową;
  • piszczelem;
  • stawem skokowym.

Tył powinien działać jak elastyczny system dźwigni, a nie sztywna masa mięśniowa.


67. CLASSIC – PODSUMOWANIE MORFOLOGICZNE

Classic powinien prezentować:

głowa: szeroka, z przodu tępy klin
czaszka: szeroka i płaska/umiarkowanie zaokrąglona
kufa: szeroka i głęboka, około 2/3 długości czaszki
stop: wyraźny i umiarkowany
oczy: średnie, stosunkowo okrągłe, nisko osadzone i dobrze rozstawione
szyja: umiarkowanej długości i bardzo umięśniona
klatka piersiowa: głęboka i umiarkowanie szeroka
kościec: substancjalny, ale proporcjonalny
muskulatura: mocna i wyraźna
tułów: nieco dłuższy niż wysoki
ruch: mocny, ale zwinny.


68. SPORT TYPE – PODSUMOWANIE MORFOLOGICZNE

Sport Type powinien prezentować:

głowa: klinowata z góry i z boku, zaokrąglona z przodu
szerokość głowy: około 2/3 szerokości barków
proporcja głowy: nos-stop ≈ stop-tył czaszki
oczy: małe, głębokie, eliptyczne z przodu i trójkątne z boku
szyja: długa i silnie umięśniona
łopatka: około 45° lub mniej względem podłoża
kość ramienna: nachylona przeciwnie, około 45°
przedramię: nieco dłuższe niż kość ramienna
klatka piersiowa: głęboka i eliptyczna
miednica: długa, szeroka, około 30°
muskulatura: długa, głęboka i gładka
piszczel: stosunkowo długi
staw skokowy: lekki, elastyczny i niski
łapa: mała, zwarta, wysoko na palcach
tułów: dążący do kwadratu.


69. EXOTIC – ZASADA

Exotic nie zmienia żadnej z powyższych cech.

Classic Exotic

musi w pełni spełniać parametry Classic.

Sport Type Exotic

musi w pełni spełniać parametry Sport Type.

Jedyna różnica dotyczy:

koloru i/lub wzoru umaszczenia.


70. KOLORY EXOTIC

Dopuszczalne są między innymi:

  • Blue;
  • Blue Fawn;
  • Lilac;
  • Chocolate;
  • Isabella;
  • Merle;
  • kombinacje rozjaśnione;
  • genetycznie udokumentowane kombinacje kolorystyczne;
  • inne kolory Exotic uznane przez Rejestr WDF.

71. MERLE – RÓŻNICA MIĘDZY STANDARDAMI REFERENCYJNYMI A STANDARDem WDF

Ten punkt musi być jednoznaczny.

WDF stosuje własne, autonomiczne zasady.

WDF:

uznaje Merle w odmianie Exotic

ale poddaje je precyzyjnej regulacji genetycznej.


72. BEZWZGLĘDNY ZAKAZ MERLE × MERLE

Bez żadnych wyjątków zabrania się:

MERLE × MERLE

Dotyczy to:

  • widocznego merle;
  • minimal merle;
  • genetycznie potwierdzonego cryptic merle;
  • każdego koloru bazowego;
  • Classic;
  • Sport Type.

Zakaz obowiązuje niezależnie od widocznej intensywności wzoru.


73. TEST GENETYCZNY

W przypadku fenotypowej wątpliwości co do statusu merle przed rozmnażaniem należy wykonać odpowiedni test genetyczny.

Osobnik merle może być kojarzony wyłącznie z:

genetycznie zgodnym non-merle.


74. BLUE

Kolor Blue jest dopuszczalny.

Nos, wargi, obwódki oczu, pazury i opuszki mogą wykazywać genetycznie zgodną rozjaśnioną pigmentację.

Fizjologicznego rozjaśnienia nie wolno mylić z patologiczną depigmentacją.


75. ZDROWIE EXOTIC

Kolor nie może mieć pierwszeństwa przed selekcją zdrowotną.

Exotic musi spełniać takie same wymagania dotyczące:

  • aparatu ruchu;
  • wydolności oddechowej;
  • temperamentu;
  • budowy;
  • funkcjonalności

jak odpowiadający mu Classic lub Sport Type.


76. WADY CLASSIC

Należy karać:

  • nadmiernie masywną głowę;
  • zbyt krótką kufę;
  • zwisające wargi;
  • zbyt krótką szyję;
  • zbyt szeroką klatkę piersiową;
  • nadmierny kościec;
  • zbyt krótkie kończyny;
  • muskulaturę ograniczającą ruch.

77. WADY SPORT TYPE

Należy karać:

  • zbyt dużą głowę;
  • ciężką czaszkę;
  • krótką szyję;
  • długi tułów;
  • cylindryczną klatkę piersiową;
  • pionową łopatkę;
  • krótką kość ramienną;
  • odstające łokcie;
  • słabe śródręcza;
  • krótką miednicę;
  • prosty staw kolanowy;
  • krótkie, kuliste mięśnie tyłu;
  • ciężkie stawy skokowe;
  • luźne łapy.

78. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE

Powinny skutkować wykluczeniem z oceny:

  • deformacje strukturalne ograniczające funkcję;
  • nadmiernie krótkie kończyny;
  • klatka piersiowa utrudniająca ruch;
  • poważne trudności oddechowe;
  • poważne odchylenie żuchwy;
  • niezdolność do prawidłowego ruchu;
  • patologiczne karłowacenie;
  • ogon śrubowaty;
  • jedno- lub obustronne wnętrostwo;
  • klinicznie istotna głuchota;
  • patologiczny albinizm;
  • niekontrolowana agresja wobec człowieka;
  • skrajna lękliwość.

79. ZASADA ANTY-HIPERTYPOWA

WDF ustala, że żaden APBT nie może uzyskiwać przewagi morfologicznej dzięki przesadzie niezgodnej z funkcją.

Nie należy premiować:

  • nadmiernej masy;
  • gigantycznej głowy;
  • nieproporcjonalnej czaszki;
  • brachycefalicznej kufy;
  • skrajnie szerokiej klatki piersiowej;
  • bardzo krótkich kończyn;
  • patologicznie ciężkiego kośćca;
  • mięśni tak masywnych, że ograniczają ruch.

80. REJESTRACJA GENEALOGICZNA

Każdy pies powinien być rejestrowany z rozróżnieniem:

Rasa: American Pit Bull Terrier
Odmiana morfologiczna: Classic / Sport Type
Klasa kolorystyczna: Traditional / Exotic
Kolor: szczegółowy
Wzór: szczegółowy
Status Merle: jeśli dotyczy
Mikrochip
DNA pochodzenia
Genealogia
Badania zdrowotne


81. OFICJALNA FORMUŁA KLASYFIKACJI

Przykłady:

American Pit Bull Terrier – Classic – Red

American Pit Bull Terrier – Classic – Exotic – Blue

American Pit Bull Terrier – Sport Type – Black

American Pit Bull Terrier – Sport Type – Exotic – Merle


82. KOŃCOWA ZASADA WORLD DOG FEDERATION

American Pit Bull Terrier musi przede wszystkim pozostać:

psem atletycznym i funkcjonalnym.

Classic reprezentuje pełniejszą, bardziej zwartą i mocniejszą budowę według współczesnego modelu morfologicznego, bez utraty zwinności.

Sport Type reprezentuje budowę bardziej bezpośrednio ukierunkowaną na biomechanikę performance: bardziej klinowatą głowę, tułów dążący do kwadratu, eliptyczną klatkę piersiową, długie tylne dźwignie, głębokie przyczepy mięśniowe, elastyczny tył oraz korzystny stosunek wysokości do masy.

Exotic nie zmienia żadnego z tych dwóch modeli.

Określa wyłącznie odmienną ekspresję kolorystyczną.

WDF uznaje również Blue, Merle i inne kolory Exotic, ale:

MERLE × MERLE JEST ZAWSZE I BEZWZGLĘDNIE ZABRONIONE.

Selekcja American Pit Bull Terriera musi jednocześnie chronić:

typowość, atletyzm, zdrowie, równowagę charakteru, biomechanikę, genetykę i identyfikowalność genealogiczną.