OFICJALNY WZORZEC RASY

PUDEL

POODLE – CANICHE

Pochodzenie historyczne: Europa Zachodnia, ze szczególnie istotnym rozwojem selekcyjnym we Francji oraz na terenach niemieckojęzycznych
Pierwotne użytkowanie: pies wodny, aportowanie ptactwa wodnego
Współczesne użytkowanie: pies do towarzystwa, sport, użytkowość, aktywności kynologiczne, aportowanie, obedience, agility i inne dyscypliny
Klasyfikacja WDF: jedna rasa podzielona na pięć odmian wielkości
Próba pracy: niewymagana

1. RYS HISTORYCZNY

Pudel jest jedną z najstarszych i najbardziej rozpoznawalnych europejskich ras psów wodnych.

Jego historia jest ściśle związana z psami używanymi do polowania na ptactwo wodne oraz z Barbetem, po którym Pudel zachował wiele cech morfologicznych i użytkowych, w szczególności kręconą szatę, silną predyspozycję do pracy w wodzie, wysoką inteligencję oraz dużą zdolność uczenia się. Francuskie źródła historyczne potwierdzają, że już w XVIII wieku termin Caniche był związany z polowaniem na kaczki, a Barbet i Caniche były stopniowo różnicowane poprzez selekcję.

Francuska etymologia słowa Caniche wiąże się ze słowem cane, oznaczającym samicę kaczki, natomiast niemiecka nazwa Pudel nawiązuje do pluskania się w wodzie.

Pudel był zatem pierwotnie selekcjonowany jako pies aportujący z wody: zwinny, wytrzymały, inteligentny i zdolny do pracy w trudnych warunkach klimatycznych.

W XIX i XX wieku selekcja coraz mocniej podkreślała elegancję, regularność struktury szaty, równowagę morfologiczną oraz zdolność do życia w rodzinie, przy jednoczesnym zachowaniu cech psa atletycznego i funkcjonalnego.

Historycznie większe rozmiary poprzedzały mniejsze odmiany. Następnie wyselekcjonowano osobniki średnie, miniaturowe i toy. Francuska dokumentacja podaje oficjalne uznanie Toy w 1984 roku; system WDF uznaje obecnie również Teacup jako piątą, samodzielną odmianę wielkości.

Równolegle rozwinęła się szeroka różnorodność barwna. Pierwsze nowoczesne programy hodowlane preferowały umaszczenia jednolite, jednak źródła historyczne i współczesne potwierdzają również obecność osobników wielobarwnych. Obecny zasób genetyczny rasy obejmuje liczne umaszczenia jednolite, dwubarwne, trójbarwne, podpalane, pręgowane oraz inne kombinacje.

World Dog Federation uznaje tę różnorodność za część dziedzictwa genetycznego rasy, pod warunkiem że nie wiąże się ona z pogorszeniem zdrowia, budowy lub typu rasowego.

2. OGÓLNA ZASADA WZORCA WDF

Dla World Dog Federation Pudel stanowi jedną rasę.

Różnice dotyczące:

• wielkości;
• koloru;
• wzoru umaszczenia;
• dopuszczalnej struktury szaty;
• stylu pielęgnacji

nie mogą prowadzić do powstania różnych modeli anatomicznych.

Pięć odmian wielkości powinno zachowywać, na ile jest to biologicznie możliwe:

• tę samą typowość;
• te same proporcje;
• tę samą budowę;
• ten sam wyraz;
• ten sam charakter;
• tę samą jakość ruchu;
• tę samą typową strukturę szaty.

Zmniejszanie wielkości nie może być osiągane poprzez selekcję deformacji, patologicznego karłowacenia lub dysproporcji czaszkowo-twarzowych.

3. WYGLĄD OGÓLNY

Pies harmonijny, elegancki, proporcjonalny, aktywny i o inteligentnym wyrazie.

Budowa powinna być solidna, ale nigdy ciężka.

Pudel powinien od razu sprawiać wrażenie:

• elegancji;
• równowagi;
• zwinności;
• dumy;
• żywiołowości;
• dystynkcji.

Tułów jest nieco dłuższy niż wysokość w kłębie, przy zachowaniu ogólnego wrażenia sylwetki zbliżonej do kwadratu.

Dymorfizm płciowy powinien być widoczny bez zaburzania typu.

4. WAŻNE PROPORCJE

Długość łopatkowo-kulszowa jest nieznacznie większa niż wysokość w kłębie.

Wysokość w kłębie jest praktycznie równa wysokości zadu.

Odległość od łokcia do podłoża wynosi około 5/9 wysokości w kłębie.

Długość kufy wynosi około 9/10 długości czaszki.

Sylwetka powinna być zrównoważona i nigdy:

• wydłużona i niska;
• nadmiernie zwarta;
• ciężka;
• krucha;
• nieproporcjonalna.

5. CHARAKTER I TEMPERAMENT

Pudel znany jest z wysokiej inteligencji i wyjątkowej zdolności uczenia się.

Powinien być:

• czujny;
• aktywny;
• wesoły;
• zrównoważony;
• współpracujący;
• wrażliwy;
• pewny siebie;
• ciekawski;
• łatwy do szkolenia;
• silnie związany z rodziną.

Powinien wykazywać naturalną predyspozycję do pracy i współpracy z człowiekiem.

Niepożądane są:

• wyraźna lękliwość;
• stała nerwowość;
• nieuzasadniona agresja;
• apatia;
• niestabilność charakteru.

6. GŁOWA

Głowa powinna być szlachetna, o prostych liniach i proporcjonalna do tułowia.

Dobrze wyrzeźbiona.

Nie ciężka.

Nie nadmiernie delikatna.

Powinna zachowywać elegancję bez wrażenia kruchości.

7. OKOLICA CZASZKI

Czaszka

Szerokość czaszki powinna być mniejsza niż połowa całkowitej długości głowy.

Widziana z góry czaszka ma kształt owalny.

Widziana z boku lekko wypukła.

Osie podłużne czaszki i kufy są lekko rozbieżne.

Łuki brwiowe powinny być umiarkowanie rozwinięte.

Bruzda czołowa jest stosunkowo szeroka między oczami i zwęża się ku potylicy.

Guz potyliczny powinien być wyczuwalny.

U mniejszych odmian może być nieco słabiej zaznaczony, ale nie powinien zanikać.

Stop

Lekko zaznaczony.

Nie może być całkowicie nieobecny.

Nie powinien być nadmiernie wyraźny.

8. OKOLICA TWARZOWA

Nos

Dobrze rozwinięty.

Profil pionowy.

Nozdrza otwarte.

Pigmentacja musi być intensywna i genetycznie zgodna z kolorem szaty.

Dopuszczalne są:

• nos czarny;
• brązowy;
• wątrobiany;
• genetycznie zgodne odcienie rozjaśnione

w zależności od koloru bazowego.

Całkowita patologiczna depigmentacja jest niepożądana.

Kufa

Mocna.

Prosta.

Nie spiczasta.

Jej długość odpowiada około 9/10 długości czaszki.

Gałęzie żuchwy powinny przebiegać prawie równolegle.

Dolny profil kufy wyznacza żuchwa, a nie górna warga.

Wargi

Umiarkowanie rozwinięte.

Dość dobrze przylegające.

Średniej grubości.

Górna warga opiera się na dolnej, nie zwisając.

Kąciki warg nie powinny być wyraźnie zaznaczone.

9. SZCZĘKI I UZĘBIENIE

Szczęki mocne.

Uzębienie dobrze rozwinięte.

Zgryz:

pełny i regularny nożycowy.

Zęby powinny być mocne i prawidłowo ustawione.

Nie mogą występować zęby powodujące uraz podniebienia lub błon śluzowych.

Uzębienie należy również oceniać z uwzględnieniem wielkości, ze szczególnym uwzględnieniem odmian Toy i Teacup, u których stłoczenie zębów nie powinno być uznawane za cechę pożądaną.

10. POLICZKI

Nie wydatne.

Modelowane przez podłoże kostne.

Okolica podoczodołowa dobrze wyrzeźbiona i słabo wypełniona.

Łuki jarzmowe słabo zaznaczone.

11. OCZY

Wyraz żywy, inteligentny i uważny.

Osadzone mniej więcej na poziomie stopu.

Lekko skośne.

Migdałowego kształtu.

Preferowany kolor:

• wizualnie czarny;
• bardzo ciemnobrązowy;
• ciemnobrązowy.

U osobników brązowych, chocolate, café-au-lait oraz innych genetycznie powiązanych rozjaśnień dopuszczalne są oczy ciemnobursztynowe lub odcienie genetycznie zgodne.

Obwódki oczu powinny być dobrze pigmentowane.

Oczy:

• nadmiernie duże;
• okrągłe;
• wyłupiaste;
• głęboko osadzone

są niepożądane.

12. USZY

Dość długie.

Zwieszone wzdłuż policzków.

Osadzone na idealnym przedłużeniu linii biegnącej od górnej części nosa pod zewnętrznym kątem oka.

Płaskie.

Stopniowo rozszerzają się poniżej nasady.

Końcówka zaokrąglona.

Pokryte długim, falistym włosem.

Delikatnie wyciągnięte do przodu powinny sięgać co najmniej do kącika warg; idealnie mogą nieznacznie go przekraczać.

13. SZYJA

Mocna.

Średniej długości.

Dobrze proporcjonalna.

Lekko wysklepiona za karkiem.

Bez podgardla.

W przekroju owalna.

Głowa powinna być noszona wysoko i dumnie.

Długość szyi jest nieco mniejsza niż długość głowy.

14. TUŁÓW

Dobrze proporcjonalny.

Nieco dłuższy niż wysokość w kłębie.

Nigdy ciężki.

Nigdy cylindryczny.

15. LINIA GÓRNA

Harmonijna.

Napięta.

Stabilna.

Nie powinna być załamana ani miękka.

16. KŁĄB

Umiarkowanie rozwinięty.

Wysokość w kłębie powinna być praktycznie równa wysokości zadu od podłoża.

17. GRZBIET

Stosunkowo krótki.

Mocny.

Stabilny.

Odpowiednio umięśniony.

Długi, miękki, zapadnięty lub nadmiernie wysklepiony grzbiet jest niepożądany.

18. OKOLICA LĘDŹWIOWA

Mocna.

Umięśniona.

Zwarta.

Powinna skutecznie przenosić napęd z kończyn tylnych na przednią część ciała.

19. ZAD

Zaokrąglony.

Nie zapadnięty.

Nie nadmiernie opadający.

Powinien harmonijnie łączyć się z linią górną.

20. KLATKA PIERSIOWA

Powinna sięgać mniej więcej do poziomu łokcia.

Szerokość klatki piersiowej wynosi około 2/3 jej głębokości.

Przedpiersie powinno być odpowiednio rozwinięte.

Koniec mostka powinien być lekko zaznaczony i położony stosunkowo wysoko.

U odmiany Grande Mole obwód klatki piersiowej mierzony za łopatkami powinien być około 10 cm większy niż wysokość w kłębie.

Przekrój klatki piersiowej powinien być owalny i szerszy grzbietowo.

21. LINIA DOLNA I BRZUCH

Linia dolna umiarkowanie podciągnięta.

Brzuch nie powinien być nadmiernie podkasany jak u chartów.

22. OGON

Osadzony dość wysoko.

Powinien harmonijnie przedłużać linię grzbietu.

W ruchu noszony wysoko, bez całkowitego zawijania na grzbiet.

Tradycyjny idealny sposób noszenia odpowiada w przybliżeniu ustawieniu wskazówek zegara na 9:10 względem linii górnej.

Naturalny ogon jest integralną częścią psa.

Nie należy selekcjonować ogona wrodzenie bardzo krótkiego.

23. KOŃCZYNY PRZEDNIE

Widziane z przodu:

• idealnie proste;
• równoległe;
• dobrze umięśnione;
• o dobrym kośćcu.

Odległość od łokcia do ziemi powinna być nieco większa niż połowa wysokości w kłębie.

24. ŁOPATKA

Ukośna.

Umięśniona.

Łopatka tworzy z kością ramienną kąt około 110°.

Łopatka i kość ramienna powinny mieć zbliżoną długość.

25. RAMIĘ

Dobrze przylega do tułowia.

Proporcjonalne do łopatki.

Odpowiednio umięśnione.

26. ŁOKCIE

Przylegające.

Nie skierowane do wewnątrz.

Nie skierowane na zewnątrz.

Powinny umożliwiać swobodny ruch kończyn przednich.

27. PRZEDRAMIĘ

Proste.

Mocne.

Równoległe.

O dobrym kośćcu.

28. NADGARSTEK

Stanowi przedłużenie linii przedramienia.

Mocny.

29. ŚRÓDRĘCZE

Mocne.

Widziane z boku niemal pionowe.

Nie słabe.

30. ŁAPY PRZEDNIE

Dość małe.

Zwarte.

Krótko-owalne.

Palce:

• wysklepione;
• zebrane;
• zwarte.

Opuszki:

• grube;
• odporne;
• dobrze rozwinięte.

Pazury pigmentowane zgodnie z genetycznym kolorem.

31. KOŃCZYNY TYLNE

Widziane z tyłu powinny być równoległe.

Mięśnie dobrze rozwinięte i wyraźnie widoczne.

32. UDO

Mocne.

Dobrze umięśnione.

Kąt biodrowo-udowy powinien być wyraźnie zaznaczony.

33. STAW KOLANOWY

Dobrze kątowany.

Stabilny.

Nie skierowany ani do wewnątrz, ani na zewnątrz.

34. PODUDZIE

Odpowiednio długie.

Umięśnione.

Proporcjonalne do uda.

35. STAW SKOKOWY

Dobrze kątowany.

Mocny.

Stabilny.

Nie krowi.

Nie rozstawiony.

36. ŚRÓDSTOPIE

Dość krótkie.

Prawie pionowe.

Mocne.

37. ŁAPY TYLNE

Dość małe.

Zwarte.

Owalne.

Palce wysklepione i zebrane.

Opuszki grube i odporne.

38. RUCH

Ruch Pudla powinien być:

• lekki;
• sprężysty;
• energiczny;
• płynny;
• elegancki.

Kłus powinien być regularny i sprawiać wrażenie niewymuszonego.

Dobry wykrok kończyn przednich.

Silny napęd kończyn tylnych.

Grzbiet powinien pozostawać stabilny.

Pies nie powinien:

• poruszać się sztywno;
• sztucznie podskakiwać;
• nadmiernie krzyżować kończyn;
• wykazywać niestabilności;
• poruszać się ciężko lub wlecząc kończyny.

39. SKÓRA

Miękka.

Elastyczna.

Nie luźna.

Dobrze pigmentowana zgodnie z genetyczną ekspresją umaszczenia.

U białego Pudla dopuszcza się i ceni srebrzystą pigmentację skóry.

40. SZATA

Szata jest jedną z podstawowych cech rasy.

World Dog Federation uznaje dwie podstawowe struktury:

A. WŁOS KRĘCONY

Obfity.

Cienki.

Wełnisty.

Mocno skręcony.

Elastyczny.

Odporny na nacisk dłoni.

Powinien być:

• gęsty;
• obfity;
• równomierny;
• o odpowiednio regularnej długości.

Powinien tworzyć wyraźne loki.

B. WŁOS SZNURKOWY

Obfity.

Cienki.

Wełnisty.

Gęsty.

Tworzy charakterystyczne sznury.

Dojrzałe sznury powinny rozwijać się naturalnie i równomiernie.

41. ZASADA WDF DOTYCZĄCA SZATY

Szata nie powinna być oceniana wyłącznie poprzez sposób strzyżenia.

Jakość anatomiczna psa musi mieć pierwszeństwo przed opracowaniem estetycznym.

Pielęgnacja musi pozwalać sędziemu ocenić:

• budowę;
• proporcje;
• kątowanie;
• linię górną;
• ruch.

Nadmierny grooming nie powinien dawać przewagi w ocenie.

42. KLASYFIKACJA WDF PIĘCIU ODMIAN WIELKOŚCI

World Dog Federation uznaje pięć oficjalnych odmian Pudla.

Klasyfikacja opiera się przede wszystkim na wysokości w kłębie.

Masa ciała jest wartością orientacyjną i powinna być oceniana łącznie z budową, płcią, kośćcem i kondycją.

A. GRANDE MOLE

Wysokość w kłębie: od 45 do 60 cm

Orientacyjna masa ciała: od 20 do 32 kg

Grande Mole powinien reprezentować w pełni rozwiniętą wersję Pudla, bez ciężkości, zachowując elegancję, zwinność i proporcje.

B. ŚREDNI

Wysokość w kłębie: od 35 do 45 cm

Orientacyjna masa ciała: około 9–13 kg

Powinien w pełni zachowywać ogólny model rasy.

C. MINIATUROWY

Wysokość w kłębie: od 28 do 35 cm

Orientacyjna masa ciała: około 4,5–7 kg

Powinien wyglądać jak harmonijnie pomniejszony Pudel Średni.

Nie powinien wykazywać oznak patologicznego karłowacenia.

D. TOY

Wysokość w kłębie: od 24 do 28 cm

Orientacyjna masa ciała: około 2,2–3 kg

Powinien zachowywać:

• prawidłową długość kufy;
• proporcjonalną głowę;
• dobry kościec;
• funkcjonalne uzębienie;
• swobodny ruch;
• prawidłową budowę klatki piersiowej.

Przesadnie infantylne cechy nie powinny być premiowane.

E. TEACUP

Wysokość w kłębie: poniżej 23 cm

Orientacyjna masa ciała: poniżej 2 kg

Odmiana Teacup musi być autentycznym miniaturowym Pudlem, a nie osobnikiem dotkniętym patologicznym karłowaceniem.

Powinna zachowywać:

• harmonijne proporcje;
• niekulistą czaszkę;
• dostatecznie rozwiniętą kufę;
• oczy niewyłupiaste;
• dobry zgryz;
• proporcjonalny kościec;
• stabilne rzepki;
• swobodny ruch;
• funkcjonalną klatkę piersiową;
• żywe i pewne zachowanie.

Zmniejszenie wielkości nie może pogarszać zdrowia, płodności, oddychania, ruchu ani jakości życia.

Uwaga WDF dotycząca klasyfikacji wielkości

Przy powyższych granicach psy o wysokości co najmniej 23 cm, ale poniżej 24 cm nie należą automatycznie ani do Teacup, ani do Toy i muszą być sklasyfikowane zgodnie ze szczegółowym regulaminem technicznym WDF lub po ponownym oficjalnym pomiarze w wieku dojrzałym.

43. DOPUSZCZALNE KOLORY

World Dog Federation uznaje wszystkie genetycznie identyfikowalne kolory i wzory umaszczenia rasy, o ile nie są one związane ze stanami patologicznymi niezgodnymi z dobrostanem.

Umaszczenie nie może zmieniać typu morfologicznego.

Dopuszczalne są umaszczenia jednolite, dwubarwne, trójbarwne i wielobarwne.

44. KOLORY JEDNOLITE

Obejmują przykładowo:

• Czarny;
• Biały;
• Brązowy;
• Chocolate;
• Grey;
• Silver;
• Blue;
• Cream;
• Apricot;
• Red;
• Fawn;
• Café-au-lait;
• Silver Beige;
• inne genetycznie identyfikowalne odcienie.

W umaszczeniach jednolitych preferowana jest jednolitość koloru, przy czym naturalne różnice odcienia wynikające z wieku, genetyki i struktury włosa nie stanowią automatycznie wady.

45. BICOLOR / PARTI-COLOUR

Osobniki dwubarwne lub Parti-colour są w pełni dopuszczalne.

Biel może być:

• dominująca;
• mniejszościowa;
• rozłożona w dużych łatach.

Dopuszczalne są między innymi:

• Black & White;
• Brown & White;
• Chocolate & White;
• Grey & White;
• Silver & White;
• Blue & White;
• Cream & White;
• Apricot & White;
• Red & White;
• Fawn & White.

Rozmieszczenie łat może być nieregularne.

Idealna symetria nie jest wymagana.

46. TUXEDO / MANTLE

Dopuszczalny jest układ, w którym główny kolor tworzy płaszcz lub pigmentowany grzbiet, z bielą:

• na kończynach;
• na klatce piersiowej;
• czasem na kufie;
• czasem na końcu ogona.

Układ ten jest wzorem umaszczenia, a nie odrębną rasą.

47. PHANTOM / PODPALANIE

Dopuszczalne są kombinacje z wyraźnie zaznaczonym podpalaniem.

Przykłady:

• Black & Tan;
• Brown & Tan;
• Chocolate & Tan;
• Blue & Tan;
• Silver & Tan;
• inne genetycznie udokumentowane kombinacje.

Podpalanie może typowo pojawiać się:

• nad oczami;
• na policzkach;
• wewnątrz uszu;
• po bokach kufy;
• na końcach kończyn;
• na klatce piersiowej;
• w okolicy krocza.

Phantom/podpalanie należy rejestrować jako specyficzny wzór.

48. TRÓJBARWNY

Dopuszcza się psy trójbarwne.

Klasyczny przykład:

Black – White – Tan

ale dopuszcza się także inne genetycznie identyfikowalne kombinacje.

Rozmieszczenie kolorów musi być prawidłowo opisane w rejestrze genealogicznym.

49. BRINDLE

Wzór Brindle / Pręgowany jest dopuszczalny.

Może występować:

• na jednolitym tle;
• w połączeniu z bielą;
• w genetycznie spójnych kombinacjach.

50. SABLE

Sable jest dopuszczalny.

Jego ekspresja może zmieniać się wraz z wiekiem.

Pies powinien być rejestrowany zgodnie z fenotypem oraz, jeśli dostępne, z danymi genetycznymi.

51. MERLE / DAPPLE

WDF dopuszcza rejestrację wzoru Merle/Dapple, jeżeli jest genetycznie udokumentowany.

Obecność merle nie zmienia morfologicznej tożsamości rasy.

Jednak:

KOJARZENIE MERLE × MERLE JEST ZABRONIONE.

Zakaz obejmuje również osobniki cryptic lub minimal merle, jeśli zostały genetycznie zidentyfikowane.

Selekcja merle musi być podporządkowana ochronie:

• wzroku;
• słuchu;
• pigmentacji;
• dobrostanu.

Sam kolor nie może uzasadniać kojarzeń o wysokim ryzyku genetycznym.

52. PIGMENTACJA

Nos, wargi, obwódki oczu, opuszki i pazury powinny mieć pigmentację zgodną z genetycznym kolorem.

Pigmentacja:

• czarna;
• brązowa;
• wątrobiana;
• rozjaśniona

może być dopuszczalna, jeśli jest genetycznie zgodna.

Całkowita patologiczna depigmentacja jest niepożądana.

53. ZASADA WDF DOTYCZĄCA KOLORÓW

Żaden genetycznie identyfikowalny kolor nie powinien być karany wyłącznie z powodów estetycznych.

Ocena musi koncentrować się na:

• zdrowiu;
• typowości;
• budowie;
• ruchu;
• funkcjonalnej pigmentacji;
• poprawności genetycznej;
• genealogii.

Dlatego psy dwubarwne i wielobarwne są w pełni uznawane przez World Dog Federation.

54. ZDROWIE OGÓLNE

Selekcja powinna preferować psy:

• klinicznie zdrowe;
• funkcjonalne;
• zrównoważone;
• długowieczne;
• prawidłowe strukturalnie.

Cechy estetyczne nie mogą mieć pierwszeństwa przed zdrowiem.

55. ZALECANE BADANIA ZDROWOTNE – GRANDE MOLE

Dla hodowlanych Grande Mole szczególnie zaleca się:

• ocenę stawów biodrowych;
• badanie okulistyczne;
• ocenę tarczycy;
• test genetyczny na vWD typu I;
• testy genetyczne dotyczące znanych dziedzicznych encefalopatii;
• badanie kardiologiczne, gdy wskazane;
• ocenę skóry i chorób gruczołów łojowych, gdy wskazane.

Międzynarodowe programy zdrowotne dla Standard Poodle zalecają w szczególności badania bioder, oczu, tarczycy, vWD oraz wybranych dziedzicznych chorób neurologicznych.

56. ZALECANE BADANIA ZDROWOTNE – ŚREDNI I MINIATUROWY

Szczególnie zaleca się:

• badanie okulistyczne;
• PRA-prcd;
• ocenę rzepek;
• ocenę stawów biodrowych;
• dodatkowe testy genetyczne zależnie od linii.

Specjalistyczne programy zdrowotne rasy zalecają dla odmian średnich i mniejszych badania oczu, PRA i rzepek, a dla Miniature również stawów biodrowych.

57. ZALECANE BADANIA ZDROWOTNE – TOY I TEACUP

Szczególną uwagę należy zwracać na:

• zwichnięcie rzepki;
• PRA i dziedziczne choroby oczu;
• prawidłowy rozwój uzębienia;
• przetrwałe ciemiączka;
• stabilność stawów;
• prawidłową budowę czaszkowo-twarzową;
• tchawicę i funkcję oddechową;
• hipoglikemię u bardzo małych psów;
• masę ciała i kondycję;
• płodność i zdolność rozrodczą.

Dla odmiany Toy ugruntowane programy zdrowotne uznają test PRA, badanie okulistyczne i ocenę rzepek za podstawowe.

W przypadku Teacup WDF wymaga szczególnej ostrożności selekcyjnej, ponieważ miniaturyzacja nie może być prowadzona kosztem zdrowia.

58. WADY OGÓLNE

Każde odchylenie od wzorca należy oceniać proporcjonalnie do jego nasilenia i wpływu na zdrowie oraz funkcjonalność.

Do wad mogą należeć:

• ciężka głowa;
• nadmiernie delikatna głowa;
• zbyt mocno zaznaczony stop;
• zbyt krótka kufa;
• spiczasta kufa;
• nadmiernie szeroka czaszka;
• zbyt okrągłe oczy;
• wyłupiaste oczy;
• krótkie uszy;
• krótka szyja;
• długi grzbiet;
• miękki grzbiet;
• nadmiernie opadający zad;
• niedostatecznie rozwinięta klatka piersiowa;
• delikatne kończyny;
• niewystarczające kątowanie;
• luźne łapy;
• sztywny ruch;
• skąpa szata;
• włos pozbawiony typowej struktury.

59. WADY POWAŻNE

Ze szczególną surowością należy oceniać:

• wyraźną utratę typu;
• wypukłą kufę;
• nieproporcjonalną głowę;
• grzbiet kifotyczny;
• silnie zapadnięty grzbiet;
• zbyt nisko osadzony ogon;
• nadmiernie proste kończyny tylne;
• nadmiernie kątowane kończyny tylne;
• wyraźnie nieprawidłowy ruch;
• bardzo skąpą szatę;
• miękką szatę bez typowej struktury;
• ciężką depigmentację;
• skrajnie lekki kościec;
• dysproporcje wynikające z miniaturyzacji.

60. OZNAKI PATOLOGICZNEGO KARŁOWACENIA

Nie powinny być uznawane za cechy rasy:

• kulista czaszka;
• ekstremalnie zaznaczony stop;
• bardzo krótka i zadarta kufa;
• mocno wyłupiaste oczy;
• brak lub skrajne zmniejszenie guza potylicznego;
• zdeformowane kończyny;
• poważna kruchość kości;
• niezdolność do prawidłowego ruchu.

Zasada ta dotyczy wszystkich odmian, a ze szczególną surowością Toy i Teacup.

61. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE

Powinny prowadzić do wykluczenia z oceny hodowlanej lub morfologicznej:

• niekontrolowana agresja;
• skrajna lękliwość;
• ciężkie zaburzenia zachowania;
• wyraźne fizyczne nieprawidłowości ograniczające funkcję;
• wyraźny tyłozgryz lub przodozgryz;
• ustawienie zębów powodujące uraz;
• ciężka deformacja żuchwy;
• poważna niestabilność stawów;
• niezdolność do normalnego ruchu;
• ślepota upośledzająca funkcję;
• klinicznie istotna głuchota;
• uogólniona patologiczna depigmentacja;
• patologiczny albinizm;
• ciężkie patologiczne karłowacenie;
• wyraźny brak podstawowej typowości Pudla.

Sam kolor nie stanowi wady dyskwalifikującej WDF.

62. HODOWLA

Do hodowli powinny być używane wyłącznie psy:

• zdrowe;
• funkcjonalne;
• typowe;
• genetycznie zidentyfikowane;
• o możliwej do prześledzenia genealogii;
• prawidłowo sklasyfikowane według wielkości;
• prawidłowo zarejestrowane według koloru i wzoru.

Oboje rodzice powinni być ocenieni pod względem zdrowotnym.

Selekcja nie powinna dążyć do:

• skrajnych rozmiarów;
• nadmiernie infantylnych głów;
• przesadnego zmniejszenia kośćca;
• kolorów kosztem zdrowia.

63. SZCZEGÓLNA ZASADA WDF DOTYCZĄCA ODMIANY TEACUP

World Dog Federation uznaje Teacup za piątą odmianę wielkości, ale nie uznaje bezkrytycznej ekstremalnej miniaturyzacji za pożądaną.

Prawidłowy Teacup powinien być:

mały, ale harmonijny; lekki, ale strukturalnie mocny; elegancki, ale funkcjonalny.

Mniejszy pies nie powinien być premiowany, jeśli zmniejszenie wielkości prowadzi do:

• kruchości;
• deformacji;
• poważnego stłoczenia zębów;
• problemów stawowych;
• zaburzeń oddychania;
• niezdolności rozrodczej;
• zaburzeń neurologicznych;
• obniżenia jakości życia.

64. IDENTYFIKACJA GENEALOGICZNA WDF

Każdy Pudel powinien móc zostać zarejestrowany z podaniem:

• rasy;
• płci;
• daty urodzenia;
• mikroczipu;
• odmiany wielkości;
• oficjalnej wysokości;
• masy ciała;
• koloru bazowego;
• wzoru umaszczenia;
• rodzaju szaty;
• genealogii;
• DNA, jeśli dostępne;
• wyników badań zdrowotnych;
• ewentualnych tytułów wystawowych lub użytkowych.

66. KOŃCOWA ZASADA WORLD DOG FEDERATION

Pudel jest jedną rasą.

Jego pięć odmian różni się wyłącznie wielkością, a nie modelem morfologicznym.

Wszystkie muszą zachowywać:

inteligencję, elegancję, proporcje, ruch, typową szatę, równowagę charakteru i funkcjonalność.

World Dog Federation uznaje pełne dziedzictwo barwne rasy, w tym:

umaszczenia jednolite, dwubarwne, Parti-colour, tuxedo, phantom, trójbarwne, brindle, sable i inne genetycznie identyfikowalne wzory.

Żaden kolor nie powinien być selekcjonowany kosztem zdrowia.

Ochrona Pudla wymaga wspólnego zachowania:

morfologii, charakteru, funkcji, zdrowia, genetyki i identyfikowalności genealogicznej.