Techniczny wzorzec rasy

Rasa: Yorkshire Terrier
Grupa: 9 Psy do towarzystwa
Typ: Toy Terrier / Terrier do towarzystwa
Próba pracy: nie jest wymagana
Uznanie: rasa uznana przez WDF

Uznane odmiany:

Yorkshire Terrier Classic
Yorkshire Terrier Color

1. Rys historyczny

Yorkshire Terrier jest rasą psów pochodzenia brytyjskiego, rozwiniętą głównie w hrabstwach Yorkshire i Lancashire w XIX wieku.

Powstanie rasy jest ściśle związane z małymi terierami przywożonymi do północnej Anglii przez robotników pochodzących ze Szkocji w okresie rewolucji przemysłowej.

Psy te były wykorzystywane przede wszystkim na terenach przemysłowych, w przędzalniach, kopalniach i środowiskach miejskich do zwalczania gryzoni.

W rozwoju Yorkshire Terriera uczestniczyły różne linie małych brytyjskich terierów tamtego okresu, charakteryzujące się:

niewielkimi rozmiarami;
żywym temperamentem;
predyspozycją do polowania na drobne szkodniki;
stopniowo coraz dłuższą i bardziej jedwabistą szatą;
umaszczeniem obejmującym czerń, błękit i podpalanie.

Wśród historycznych typów związanych z rozwojem rasy wymienia się zwłaszcza małe szkockie teriery o długim, jedwabistym włosie oraz lokalne teriery północnej Anglii.

W drugiej połowie XIX wieku hodowla zaczęła stopniowo preferować:

mniejsze rozmiary;
większą elegancję;
długą i idealnie prostą szatę;
delikatną i jedwabistą strukturę włosa;
stalowoniebieskie i złote umaszczenie;
zwartą budowę;
wyprostowaną i dystyngowaną postawę.

Kluczową postacią w rozwoju współczesnego Yorkshire Terriera był Huddersfield Ben, urodzony w 1865 roku i uznawany za jednego z najważniejszych historycznych reproduktorów założycielskich rasy.

W kolejnych pokoleniach Yorkshire Terrier stopniowo przeszedł od pierwotnej funkcji małego teriera użytkowego do roli psa do towarzystwa i psa wystawowego, zachowując jednak czujny, zdecydowany, aktywny i inteligentny charakter typowy dla terierów.

Współczesna selekcja ujawniła również różne genetyczne ekspresje umaszczenia.

Aby umożliwić precyzyjną klasyfikację genealogiczną i morfologiczną bez utożsamiania typu rasowego wyłącznie z umaszczeniem, Yorkshire Terrier jest zatem dzielony na dwie odmiany:

Yorkshire Terrier Classic

Obejmuje psy o tradycyjnym, typowym dla rasy umaszczeniu.

Yorkshire Terrier Color

Obejmuje psy genetycznie i genealogicznie wywodzące się z Yorkshire Terriera, ale prezentujące umaszczenia, rozjaśnienia, łaciatość lub kombinacje kolorystyczne inne niż w odmianie Classic.

Obie odmiany należą do tej samej rasy i muszą posiadać te same podstawowe cechy dotyczące:

morfologii;
budowy;
proporcji;
struktury szaty;
ruchu;
temperamentu;
funkcjonalności.

Różnica pomiędzy obiema odmianami dotyczy przede wszystkim ekspresji koloru oraz, jeśli jest ona genetycznie związana z umaszczeniem, pigmentacji.

2. Wygląd ogólny

Yorkshire Terrier jest małym, długowłosym terierem do towarzystwa, eleganckim, zwartym, harmonijnym i dobrze proporcjonalnym.

Szata stanowi jedną z najbardziej charakterystycznych cech rasy.

Włos powinien opadać idealnie prosto i równomiernie po obu stronach ciała, najlepiej rozdzielony podłużnym przedziałkiem rozpoczynającym się na głowie i biegnącym wzdłuż tułowia.

Pies powinien prezentować:

zwartą budowę;
stabilną linię grzbietu;
wyprostowaną postawę;
stosunkowo małą głowę;
żywy i inteligentny wyraz;
kościec odpowiedni do wielkości;
proste kończyny;
swobodny ruch;
długą, delikatną i jedwabistą szatę.

Ogólne wrażenie powinno przedstawiać psa małego, ale żywotnego, zrównoważonego i funkcjonalnego.

Małe rozmiary nigdy nie powinny być osiągane kosztem:

wytrzymałości kośćca;
prawidłowego uzębienia;
funkcjonalności stawów;
zdolności lokomocyjnych;
ogólnego zdrowia.

Niepożądane są psy skrajnie zminiaturyzowane, kruche lub wykazujące nieharmonijny karłowaty rozwój.

3. Typ rasowy

Yorkshire Terrier musi wyraźnie zachowywać typ małego teriera.

Estetyczne wyrafinowanie nie może sprawić, że stanie się psem:

słabym;
apatycznym;
nadmiernie delikatnym;
morfologicznie skrajnym.

Pies powinien jednocześnie wyrażać:

elegancję;
żywiołowość;
pewność siebie;
zwartość;
proporcjonalność;
charakter.

Dymorfizm płciowy może być widoczny, lecz nie może naruszać typowości rasy.

4. Ważne proporcje

Ciało powinno być zwarte i dobrze proporcjonalne.

Długość tułowia powinna być zasadniczo zrównoważona w stosunku do wysokości w kłębie.

Preferowana jest budowa:

zwarta;
zbliżona do kwadratu;
bez nadmiernego wydłużenia tułowia.

Linia górna powinna być regularna.

Wysokość zadu nie powinna wyraźnie przewyższać wysokości w kłębie.

Kończyny powinny być proporcjonalne do głębokości klatki piersiowej.

Głowa powinna być proporcjonalna do ciała i nigdy nadmiernie duża.

5. Zachowanie i temperament

Yorkshire Terrier jest terierem:

aktywnym;
inteligentnym;
czujnym;
ciekawskim;
odważnym;
żywym;
czułym;
silnie związanym z właścicielem.

Powinien mieć zrównoważony temperament.

Pomimo niewielkich rozmiarów zazwyczaj zachowuje:

pewność siebie;
zdecydowanie;
czujność wobec otoczenia;
zdolność szybkiej reakcji;
wyraźną osobowość.

Jest szczególnie odpowiedni do życia rodzinnego i jako pies do towarzystwa.

Za nietypowe należy uznać:

nieuzasadnioną agresję;
skrajną lękliwość;
ograniczającą funkcjonowanie nieśmiałość;
niestabilność zachowania;
wyraźną apatię.

6. Głowa

Głowa powinna być stosunkowo mała i proporcjonalna do ciała.

Powinna być:

elegancka;
sucha;
harmonijna;
nie ciężka.

Nie powinna wykazywać nadmiernie zaokrąglonych ani brachycefalicznych cech.

7. Mózgoczaszka

Czaszka

Raczej mała.

Umiarkowanie płaska.

Nie nadmiernie wydatna.

Nie silnie zaokrąglona.

Nie powinna mieć nadmiernie kopulastej formy.

Stop

Wyraźny, ale zrównoważony.

Nie powinien być:

nieobecny;
nadmiernie głęboki;
przesadnie zaznaczony.

8. Trzewioczaszka

Nos

W odmianie Classic powinien być czarny i całkowicie pigmentowany.

W odmianie Color pigmentacja może być genetycznie związana z umaszczeniem.

Dopuszcza się zatem, jeśli jest to genetycznie zgodne z kolorem:

pigmentację czarną;
pigmentację brązową/czekoladową;
jaśniejszą pigmentację genetycznie zgodną z określonymi rozjaśnieniami.

Pigmentacja powinna być jednak:

jednolita;
dostatecznie pełna;
genetycznie zgodna z fenotypem.

Patologiczna depigmentacja lub depigmentacja niezwiązana genetycznie z umaszczeniem jest niepożądana.

Kufa

Niezbyt długa.

Powinna być proporcjonalna do głowy.

Nie powinna być:

nadmiernie krótka;
spiczasta;
ciężka;
wyjątkowo wąska.

Okolica twarzowa powinna zachować dostateczną strukturę żuchwy.

Wargi

Dobrze przylegające.

Pigmentacja powinna być zgodna z pigmentacją nosa oraz z genetyką umaszczenia danego psa.

Policzki

Niewydatne.

Umiarkowanie rozwinięte.

9. Szczęki i uzębienie

Szczęki powinny być prawidłowe, dobrze rozwinięte i proporcjonalne.

Idealny zgryz to:

zgryz nożycowy, w którym górne siekacze ściśle zachodzą na dolne.

Zęby powinny być:

prawidłowo osadzone;
dostatecznie rozwinięte;
białe;
funkcjonalne.

Żuchwa nie powinna wykazywać:

wyraźnego przodozgryzu;
wyraźnego tyłozgryzu;
znacznych odchyleń bocznych.

W hodowli należy zwracać szczególną uwagę na zachowanie funkcjonalnego uzębienia.

Miniaturyzacja nie może usprawiedliwiać poważnych braków zębowych ani wad żuchwy.

10. Oczy

Oczy powinny być średniej wielkości w stosunku do głowy.

Nie powinny być nadmiernie wypukłe.

Powinny wyrażać:

inteligencję;
żywość;
uwagę;
dobrą otwartość.

Kształt może być:

umiarkowanie okrągły;
lekko owalny.

W odmianie Classic preferowane są oczy bardzo ciemne.

W odmianie Color odcień tęczówki może się różnić w zależności od genetyki umaszczenia.

W zależności od koloru możliwe są:

bardzo ciemnobrązowe;
brązowe;
orzechowe;
bursztynowe.

U psów z określonymi genetycznymi wariantami merle mogą występować różnice w pigmentacji tęczówki, które należy oceniać wraz z ogólnym stanem zdrowia oczu.

Obwódki powiek powinny być dobrze pigmentowane i kolorystycznie zgodne z umaszczeniem psa.

11. Uszy

Małe.

W kształcie litery „V”.

Noszone pionowo.

Osadzone bez nadmiernego rozstawienia.

Końcówki powinny być pokryte krótkim włosem, ewentualnie przycinanym zgodnie z przygotowaniem wystawowym.

Uszy powinny podkreślać czujny i typowy dla rasy wyraz.

Trwale opadające uszy u dorosłego psa stanowią poważną wadę.

12. Szyja

O dobrej długości w stosunku do wielkości.

Elegancka.

Dobrze osadzona w barkach.

Powinna umożliwiać dumne i wysoko noszone ustawienie głowy.

Nie powinna być:

nadmiernie krótka;
ciężka;
obciążona nadmiarem skóry.

Bez podgardla.

13. Tułów

Linia górna

Regularna i zasadniczo pozioma.

Powinna pozostawać stabilna:

w pozycji stojącej;
podczas ruchu.

Kłąb

Dobrze wkomponowany.

Nie nadmiernie zaznaczony.

Grzbiet

Zwarty.

Prosty.

Mocny.

Nie powinien wykazywać:

kifozy;
lordozy;
zapadnięcia;
wyraźnych krzywizn.

Lędźwie

Zwarte.

Dobrze połączone z grzbietem i zadem.

Powinny przyczyniać się do solidności całej budowy.

Zad

Regularny.

Nie nadmiernie opadający.

Nie wyraźnie wyższy niż kłąb.

Klatka piersiowa

Umiarkowanie rozwinięta.

Żebra powinny być odpowiednio wysklepione, bez tworzenia nadmiernie okrągłej klatki piersiowej.

Głębokość powinna być proporcjonalna do wielkości.

Linia dolna

Umiarkowanie zaznaczona.

Brzuch nie powinien być ani nadmiernie podciągnięty, ani luźny.

14. Ogon

Ogon powinien być proporcjonalny do ciała.

Naturalny, obficie owłosiony.

Powinien być noszony lekko powyżej linii grzbietu, przyczyniając się do ogólnej równowagi psa.

Nie powinien być:

nadmiernie zawinięty;
sztywno oparty na grzbiecie;
stale noszony nisko wskutek niepewności.

Kolor włosa na ogonie odpowiada cechom właściwym danej odmianie umaszczenia.

W odmianie Classic kolor ogona może być ciemniejszy niebieski niż kolor tułowia, szczególnie ku końcówce.

15. Kończyny przednie

Wygląd ogólny

Oglądane z przodu powinny być:

proste;
równoległe;
dobrze ustawione pod tułowiem;
proporcjonalne do wielkości.

Łopatka

Dobrze ustawiona.

Umiarkowanie skośna.

Powinna umożliwiać prawidłowy wykrok kończyny.

Ramię

Proporcjonalne.

Dobrze połączone z łopatką.

Łokieć

Blisko tułowia.

Nie odchyla się ani do wewnątrz, ani na zewnątrz.

Przedramię

Proste.

O kośćcu dostatecznie mocnym w stosunku do wielkości.

Nadgarstek

Stabilny.

Śródręcze

Zwarte.

Prawie pionowe.

16. Łapy przednie

Okrągłe.

Zwarte.

Palce dobrze zebrane.

Opuszki powinny być dobrze rozwinięte.

W odmianie Classic pazury są preferowane czarne.

W odmianie Color pigmentacja pazurów i opuszek może być związana z genetyką umaszczenia.

17. Kończyny tylne

Wygląd ogólny

Oglądane od tyłu powinny być:

proste;
równoległe;
stabilne.

Kątowanie powinno być zrównoważone w stosunku do kończyn przednich.

Udo

Dostatecznie umięśnione.

Staw kolanowy

Umiarkowanie kątowany.

Stabilny.

Podudzie

Proporcjonalne.

O odpowiedniej muskulaturze.

Staw skokowy

Stabilny.

Bez odchyleń:

przyśrodkowych;
bocznych.

Śródstopie

Krótkie.

Dostatecznie pionowe.

18. Łapy tylne

Okrągłe.

Zwarte.

Palce dobrze zebrane.

Pigmentacja pazurów i opuszek powinna być zgodna z odmianą umaszczenia.

19. Ruch

Ruch powinien być:

swobodny;
regularny;
harmonijny;
płynny;
pewny;
prostolinijny.

Kończyny przednie powinny wykazywać dobry wykrok.

Kończyny tylne powinny zapewniać dostateczny napęd.

Kończyny powinny poruszać się w prawidłowych płaszczyznach.

Linia grzbietu powinna pozostawać stabilna podczas ruchu.

Niepożądane są:

krótki i sztywny krok;
wysoka akcja kończyn;
wyraźna akcja hackney;
odchylenia kończyn przednich;
krowia postawa tyłu;
nadmiernie szeroko ustawiony tył;
słaby napęd;
niestabilny ruch.

Jakość ruchu powinna mieć pierwszeństwo przed jego nadmiernie efektowną prezentacją.

20. Skóra

Cienka.

Elastyczna.

Dobrze przylegająca do ciała.

Bez nadmiernej luźności.

Pigmentacja skóry może się różnić w zależności od genetyki umaszczenia.

21. Szata

Struktura

Szata stanowi jedną z podstawowych cech Yorkshire Terriera.

Włos powinien być:

cienki;
jedwabisty;
lśniący;
idealnie prosty;
lejący.

Nie powinien być:

wełnisty;
watowaty;
kędzierzawy;
kręcony;
nadmiernie falisty.

Szata nie powinna mieć takiego podszerstka, który zmieniałby jej typową cienką i jedwabistą strukturę.

Długość może być znaczna, ale nie może ograniczać naturalnego ruchu psa.

Rozkład

Na tułowiu włos opada równomiernie po obu stronach.

Charakterystyczny jest podłużny przedziałek.

Włos na głowie

Długi.

Może być zbierany na czubku głowy w celu utrzymania wolnego pola widzenia.

Przygotowanie szaty nie może sztucznie zmieniać:

struktury;
koloru;
budowy;
naturalnej objętości.

22. Odmiany kolorystyczne

Yorkshire Terrier dzieli się na:

A. Yorkshire Terrier Classic

B. Yorkshire Terrier Color

Odmiana kolorystyczna musi być wskazana w dokumentacji genealogicznej psa.

Kolor nie może zmieniać oceny dotyczącej:

budowy;
proporcji;
ruchu;
temperamentu;
jakości szaty;
funkcjonalności.

23. Yorkshire Terrier Classic

Odmiana Classic reprezentuje historycznie typowe umaszczenie Yorkshire Terriera.

Szczenięta

Szczenięta rodzą się zazwyczaj:

czarne;
z podpalaniem/tan.

W trakcie wzrostu zazwyczaj zachodzi stopniowa przemiana koloru.

Czarny kolor szaty na grzbiecie przechodzi w charakterystyczny stalowoniebieski, podczas gdy obszary tan nabierają bogatszych i bardziej złocistych odcieni.

Proces może trwać przez okres dojrzewania psa.

Kolor tułowia u dorosłego psa

Tułów powinien być:

ciemnostalowoniebieski, a nie srebrnoniebieski.

Kolor niebieski powinien rozciągać się orientacyjnie:

od okolicy potylicznej/tylnej części szyi;
wzdłuż grzbietu;
do nasady ogona.

Stalowoniebieski nie powinien być zmieszany z:

płowym;
brązowym/bronze;
utrzymującą się u dorosłego psa czernią.

Głowa

Włos na głowie powinien mieć bogaty kolor:

złociste podpalanie / golden tan.

Odcień powinien być:

bardziej intensywny przy nasadzie;
stopniowo jaśniejszy ku końcówkom.

Kolor powinien być szczególnie intensywny:

po bokach głowy;
u nasady uszu;
na kufie.

Podpalanie na głowie nie powinno znacząco rozciągać się na tylną część szyi.

Czarne lub przydymione włosy wymieszane ze złotymi obszarami są niepożądane.

Klatka piersiowa i kończyny

Włos powinien być:

intensywnie i jasno złocisto podpalany.

Na kończynach przednich podpalanie nie powinno sięgać powyżej łokcia.

Na kończynach tylnych nie powinno sięgać powyżej kolana.

Nazwy kolorystyczne odmiany Classic

Do celów rejestracji koloru do odmiany Classic można zaliczyć określenia:

Blue & Tan;
Blue & Gold;
Dark Steel Blue & Tan;
Dark Steel Blue & Gold.

U młodych psów, przed zakończeniem przemiany szaty, można tymczasowo rejestrować umaszczenie urodzeniowe zgodne z późniejszym rozwojem Classic.

24. Yorkshire Terrier Color

Odmiana Color obejmuje Yorkshire Terriery zachowujące morfologiczny typ rasy, ale prezentujące umaszczenia inne niż tradycyjny stalowoniebieski i tan.

Przynależność do odmiany Color nie może być określana wyłącznie na podstawie nazwy handlowej umaszczenia.

W razie potrzeby kolor powinien być możliwy do potwierdzenia poprzez:

genealogię;
fenotyp;
genetyczne testy umaszczenia.

W odmianie Color uznawane są główne grupy kolorystyczne opisane poniżej.

24.1 Czarny / Black

Obejmuje psy, u których czarna eumelanina pozostaje dominująca również po normalnym okresie dojrzewania szaty.

Obejmuje kombinacje takie jak:

Black;
Black & Tan;
Black & Gold;
Black & White;
Black, White & Tan;
Black, White & Gold.

24.2 Chocolate / Liver

Czarna pigmentacja jest genetycznie przekształcona w odcienie brązowe/czekoladowe.

Obejmuje:

Chocolate;
Chocolate & Tan;
Chocolate & Gold;
Chocolate & White;
Chocolate, White & Tan;
Chocolate, White & Gold.

U psów chocolate pigmentacja nosa, obwódek powiek, opuszek i pazurów może być brązowa zamiast czarnej.

Oczy mogą być genetycznie jaśniejsze niż w odmianie Classic.

24.3 Gold / Golden

Obejmuje psy o przeważającej ekspresji:

złotej;
golden;
jasnego tan;
gold.

Obejmuje:

Gold;
Golden;
Gold & White;
Golden & White;
Gold Chocolate.

Kolor powinien jednak współwystępować z typową strukturą szaty Yorkshire Terriera.

24.4 Golddust-type

Obejmuje psy o przewadze:

złota;
złota i bieli.

Pigmentacja nosa jest zazwyczaj ciemna u psów z czarną eumelaniną.

Jeśli genetycznie występuje brąz, mogą pojawiać się warianty złoto-czekoladowe z brązową pigmentacją.

Uznawane są:

Gold;
Gold & White;
Gold Chocolate.

24.5 Parti-color

Obejmuje psy, u których biel stanowi znaczącą część umaszczenia wraz z innymi pigmentacjami typowymi dla Yorkshire Terriera.

Dla celów klasyfikacyjnych obejmuje:

Black & White;
Black, White & Tan;
Black, White & Gold;
Blue & White;
Blue, White & Tan;
Blue, White & Gold;
Chocolate & White;
Chocolate, White & Tan;
Chocolate, White & Gold;
Gold & White.

Biel może obejmować:

klatkę piersiową;
brzuch;
kończyny;
szyję;
kufę;
czaszkę;
tułów;
końcówkę ogona.

Idealna symetria umaszczenia nie jest wymagana.

24.6 Biro-type

Obejmuje ekspresję kolorystyczną charakteryzującą się głównie:

chocolate/brązem;
bielą;
gold/tan.

W związku z tym uznawane są:

Chocolate & White;
Chocolate, White & Tan;
Chocolate, White & Gold.

Nos jest zwykle brązowy.

Obszary gold/tan powinny mieć harmonijny rozkład.

Określenie opisuje odmianę kolorystyczną Yorkshire Terrier Color i nie zmienia przynależności rasowej psa.

24.7 Ocean Pearl

Obejmuje szczególne ekspresje umaszczenia charakteryzujące się odcieniami:

sable;
złota;
czerwonobrązowymi;
perłowymi;
ewentualnie białymi.

Uznawane są:

Ocean Pearl;
Ocean Pearl & White;
Ocean Pearl, White & Tan.

Kolor może znacznie zmieniać się w trakcie wzrostu.

Ocena powinna zatem uwzględniać:

kolor przy urodzeniu;
ewolucję koloru;
kolor dorosły;
ewentualną dokumentację genetyczną.

24.8 White

W odmianie Color mogą być rejestrowane psy, u których biel jest kolorem dominującym lub, wyjątkowo, niemal całkowitym, pod warunkiem że:

ogólna pigmentacja jest zgodna z genetycznym wariantem umaszczenia, a nie z patologicznym albinizmem;
pies zachowuje wszystkie cechy morfologiczne Yorkshire Terriera;
wykluczone są stany kliniczne związane z patologicznymi zaburzeniami pigmentacji.

Mogą być rejestrowane:

White;
White & Gold;
White & Tan;
White z innymi genetycznie udokumentowanymi pigmentacjami.

Albinizmu nie należy mylić z białą szatą.

24.9 Blue / Dilute

Obejmuje psy, u których pigmentacja eumelaninowa jest rozjaśniona.

Możliwe są:

Blue;
Blue & Tan;
Blue & Gold;
Blue & White;
Blue, White & Tan;
Blue, White & Gold.

W hodowli psów dilute należy zwracać szczególną uwagę na jakość szaty i zdrowie skóry.

24.10 Silver

Określenie Silver może być stosowane w odniesieniu do psów prezentujących szczególne rozjaśnienie lub rozcieńczenie szaty, dające srebrne odcienie wyraźnie różniące się od Classic steel blue.

Możliwe są:

Silver;
Silver & Tan;
Silver & Gold;
Silver & White;
Silver, White & Tan.

Określenie Silver należy stosować ostrożnie i najlepiej popierać prawidłową oceną genetyczną i fenotypową, aby nie klasyfikować jako Silver normalnego dorosłego Yorkshire Classic o jasnym stalowoniebieskim umaszczeniu.

25. Merle i warianty pokrewne

Ekspresje merle należą wyłącznie do odmiany Yorkshire Terrier Color.

Mogą być uznawane:

Blue Merle;
Blue Merle & White;
Blue Merle, White & Tan;
Blueberry;
Chocolate Merle;
Chocolate Merle & White;
Chocolate Merle, White & Tan;
Chocoberry;
Harlequin Merle;
Tweed Merle.

Blueberry

Określenie Blueberry zazwyczaj oznacza umaszczenie:

blue merle;
ze znaczną obecnością bieli.

Mogą występować:

czarny;
szary/niebieski;
biały;
tan/złoty.

Chocoberry

Określenie Chocoberry zazwyczaj oznacza:

chocolate merle;
połączony z bielą;
z ewentualnymi obszarami tan/złota.

Pigmentacja nosa może być brązowa.

Harlequin / Tweed

Obejmuje wzory merle charakteryzujące się bardziej złożonym i fragmentarycznym rozmieszczeniem obszarów pigmentowanych.

Mogą występować kombinacje:

czerni;
szarości;
niebieskiego;
brązu;
bieli;
złota/tan.

Zasada zdrowotna dotycząca merle

Gen merle musi być zarządzany ze szczególną ostrożnością.

W ramach odpowiedzialnej hodowli:

nie należy planować skojarzenia Merle × Merle.

Przed użyciem w hodowli psów merle lub psów o niejasnym fenotypie zdecydowanie zaleca się genetyczną charakterystykę odpowiedniego locus.

Szczególną uwagę należy zwracać na:

słuch;
wzrok;
rozwój oczu;
pigmentację;
możliwe wady wrodzone związane z wysokiego ryzyka kombinacjami genetycznymi.

26. Rejestracja odmiany kolorystycznej

Każdego psa należy rejestrować z podaniem:

rasa: Yorkshire Terrier;
odmiana: Classic lub Color;
kolor fenotypowy;
ewentualna szczegółowa nazwa koloru;
ewentualne dostępne wyniki testów genetycznych.

Przykłady:

Yorkshire Terrier – Classic – Dark Steel Blue & Tan

Yorkshire Terrier – Color – Chocolate & Tan

Yorkshire Terrier – Color – Gold & White

Yorkshire Terrier – Color – Ocean Pearl

Yorkshire Terrier – Color – Blueberry

Yorkshire Terrier – Color – Chocolate Merle & White

Nazwa koloru nie może zastępować oficjalnej nazwy rasy.

27. Zasada odróżnienia od Biewer Terriera

Obecność bieli u Yorkshire Terrier Color nie oznacza automatycznie przynależności do rasy Biewer Terrier.

Biewer Terrier posiada własną tożsamość:

genealogiczną;
selekcyjną;
morfologiczną;
genetyczną;
wzorcową.

Dlatego Yorkshire Terrier o umaszczeniu parti, trójbarwnym lub białym powinien być rejestrowany jako Yorkshire Terrier Color, jeśli jego pochodzenie genealogiczne i selekcyjne jest przypisane do Yorkshire Terriera.

Podobnie Biewer Terrier genealogicznie należący do własnej populacji rasowej nie powinien być przeklasyfikowywany na Yorkshire Terriera wyłącznie na podstawie podobieństwa morfologicznego.

Klasyfikację należy zatem przeprowadzać z uwzględnieniem łącznie:

genealogii;
dziedzictwa genetycznego;
programu hodowlanego;
morfologii;
koloru.

28. Wielkość

Yorkshire Terrier powinien zachować wielkość zgodną z typem Toy Terrier.

Wzorzec nie powinien promować skrajnych form miniaturyzacji.

Nie definiuje się odrębnej kategorii:

Mini;
Micro;
Teacup;
Toy miniature.

Terminy te nie oznaczają oficjalnych odmian rasy.

Ogólna budowa powinna pozostać harmonijna, mocna i funkcjonalna.

29. Masa ciała

Idealna masa ciała powinna pozostać zgodna z tradycyjną budową rasy.

Maksymalna masa referencyjna: około 3,2 kg.

Masa ciała powinna być jednak oceniana łącznie z:

kośćcem;
proporcjami;
kondycją ciała;
funkcjonalnością;
ogólnym stanem zdrowia.

Skrajne zmniejszenie masy nie stanowi zalety.

Należy penalizować nadmierną miniaturyzację powodującą:

kruchość kośćca;
poważne zaburzenia uzębienia;
stale otwarte ciemiączko;
niedostateczny rozwój ciała;
problemy stawowe;
trudności reprodukcyjne;
ogólne pogorszenie dobrostanu.

30. Cechy płciowe

Samce powinny mieć dwa jądra:

prawidłowo rozwinięte;
całkowicie zstąpione do moszny.

Dymorfizm płciowy jest dopuszczalny i pożądany, jeśli pozostaje harmonijny.

31. Wady

Każde odstępstwo od niniejszego wzorca powinno być oceniane z uwzględnieniem:

stopnia odchylenia;
wpływu na typ rasowy;
wpływu na funkcjonalność;
konsekwencji dla zdrowia;
konsekwencji dla dobrostanu.

Za wady mogą być uznane:

nadmiernie długi tułów;
zbyt ciężka budowa;
nadmiernie delikatna budowa;
zbyt duża głowa;
nadmiernie zaokrąglona czaszka;
nadmiernie długa kufa;
skrajnie krótka kufa;
zbyt wypukłe oczy;
nadmiernie duże oczy;
zbyt duże uszy;
krótka szyja;
niestabilny grzbiet;
nadmiernie opadający zad;
niedostatecznie rozwinięta klatka piersiowa;
kończyny niezupełnie proste;
niewystarczające kątowanie;
mało płynny ruch;
niewystarczająco jedwabista struktura szaty;
nadmiernie falisty włos;
zbyt watowata szata;
niedostateczna ogólna jakość włosa.

W odmianie Classic negatywnie należy również oceniać istotne odchylenia od typowego rozkładu umaszczenia przewidzianego dla tej odmiany.

W odmianie Color odmienny kolor sam w sobie nie stanowi wady.

32. Wady poważne

Za szczególnie poważne należy uznać:

poważną dysproporcję ciała;
skrajną kruchość kośćca;
nieharmonijny karłowaty rozwój;
poważną niewydolność żuchwy;
wyraźny przodozgryz lub tyłozgryz;
poważne anomalie zębowe;
trwale opadające uszy u dorosłego psa;
silnie zakrzywioną linię grzbietu;
wyraźną niestabilność kończyn;
widoczne zwichnięcia stawów;
mocno zaburzony ruch;
wełnistą lub wyraźnie nietypową szatę;
poważną utratę typowości rasowej;
istotne zaburzenia zachowania.

W odmianie Classic poważną wadą jest również dorosłe umaszczenie wyraźnie niezgodne z definicją tej odmiany; pies może ewentualnie zostać przeklasyfikowany jako Yorkshire Terrier Color, jeśli spełnia wymagania genealogiczne i fenotypowe.

33. Wady eliminujące lub dyskwalifikujące

Z oceny hodowlanej lub wystawowej należy wykluczyć psy wykazujące:

niekontrolowaną agresję;
skrajną, ograniczającą funkcjonowanie lękliwość;
poważne anomalie fizyczne niezgodne z dobrostanem;
deformacje powodujące niepełnosprawność;
ciężkie zaburzenia neurologiczne;
poważne zaburzenia zachowania;
patologiczny albinizm;
brak podstawowych cech rasy;
jednostronne lub obustronne wnętrostwo u samca.

Kolor, jeśli jest prawidłowo sklasyfikowany w odmianie Color, sam w sobie nie stanowi podstawy do wykluczenia.

34. Zalecenia zdrowotne dotyczące hodowli

W hodowli należy preferować psy:

klinicznie zdrowe;
funkcjonalnie zdrowe;
morfologicznie zrównoważone;
o dobrym temperamencie;
genealogicznie zidentyfikowane;
genetycznie zgodne.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

zwichnięcie rzepki;
zdrowie stawów;
prawidłowe uzębienie;
budowę żuchwy;
zdrowie oczu;
zdrowie serca;
funkcję wątroby;
zdrowie układu oddechowego;
jakość skóry i szaty;
zachowanie różnorodności genetycznej;
zapobieganie nadmiernemu chowowi wsobnemu.

U psów Color, gdy jest to właściwe, należy stosować specjalistyczne testy genetyczne dotyczące loci odpowiedzialnych za umaszczenie.

35. Selekcja kolorów

Kolor należy traktować jako genetyczną cechę rasy i nie może on mieć pierwszeństwa przed zdrowiem.

Nie należy planować skojarzeń wyłącznie w celu uzyskania rzadkiego koloru, jeśli prowadzi to do:

zwiększenia chowu wsobnego;
wykorzystywania klinicznie nieodpowiednich psów;
genetycznych kombinacji wysokiego ryzyka;
utraty morfologicznej typowości;
pogorszenia jakości szaty.

W selekcji odmiany Color należy zachować te same wymagania morfologiczne co dla Classic.

Yorkshire Terrier Color powinien być przede wszystkim rozpoznawalny jako Yorkshire Terrier, niezależnie od koloru.

36. Tożsamość rasy

Podział na Classic i Color nie może prowadzić do powstania dwóch różnych typów morfologicznych.

Obie odmiany muszą zachowywać:

tę samą ogólną budowę;
te same podstawowe proporcje;
tę samą strukturę szaty;
ten sam typ głowy;
ten sam ruch;
ten sam temperament;
tę samą tożsamość funkcjonalną.

Selekcja umaszczenia nie może stopniowo przekształcać Yorkshire Terrier Color w psa morfologicznie odmiennego od Yorkshire Terrier Classic.

Umaszczenie stanowi odmianę fenotypową, a nie uzasadnienie do zmiany typu rasowego.

37. Podsumowanie kynognostyczne

Idealny Yorkshire Terrier to mały Toy Terrier, elegancki, lecz mocny, zwarty, proporcjonalny i pewny siebie, o stosunkowo małej głowie, niezbyt zaokrąglonej czaszce, wyrazistych oczach, małych stojących uszach, stabilnej linii grzbietu, prostych kończynach, swobodnym i napędowym ruchu oraz charakterystycznej długiej, prostej, lśniącej, delikatnej i jedwabistej szacie.

Odmiana Classic u dorosłego psa wykazuje charakterystyczny rozkład ciemnego stalowoniebieskiego i intensywnego złocistego podpalania, z wyraźną ewolucją koloru od ciemniejszego umaszczenia szczenięcego.

Odmiana Color obejmuje różne ekspresje kolorystyczne genetycznie zgodne z Yorkshire Terrierem, w tym black, chocolate, gold, parti-color, white, Ocean Pearl, Golddust-type, Biro-type, blue/dilute, silver, merle, Blueberry, Chocoberry, Harlequin/Tweed oraz ich odpowiednie kombinacje.

Różnica w umaszczeniu nie może powodować różnicy w wymaganym poziomie jakości morfologicznej.

W obu odmianach priorytetem powinny być:

zdrowie, funkcjonalność, równowaga, typowość, jakość szaty, prawidłowa budowa i identyfikowalność genealogiczna.