TECHNICAL NOTE ON THE GENEALOGICAL DISTINCTION BETWEEN YORKSHIRE TERRIER, YORKSHIRE TERRIER COLOR AND BIEWER TERRIER

The Yorkshire Terrier is a historic dog breed of British origin. Its origins date back to the mid-19th century in the industrial areas of Yorkshire; according to the FCI standard, the old Black and Tan Terrier, the Maltese and the Skye Terrier contributed to the development of the breed. The name Yorkshire Terrier was adopted around 1870. The famous Huddersfield Ben, born in 1865, is considered one of the foundation dogs in the development of the breed. The Fédération Cynologique Internationale definitively recognized the Yorkshire Terrier on 30 October 1954, under FCI Standard No. 86, Group 3, Section 4 – Toy Terriers. FCI

The FCI standard identifies a specific traditional color expression for the Yorkshire Terrier, mainly characterized by dark steel blue and tan. Over the last decades, however, additional color expressions have appeared and have been selectively developed within international breeding. Various registries and canine organizations identify these under names such as Yorkshire Terrier Color or Yorkshire Color. Among the names used are, among others: Red Berry, Black, Cioco, White Ocean Pearl, Gold Dust, Cioccolat, Blueberry and Ocean Pearl.

These color expressions must not be confused with the colors admitted under FCI Standard No. 86; they represent color lines or varieties managed by registries that specifically provide for their registration. The AKC itself, although applying a different classification system, distinguishes several registrable color combinations within the Yorkshire Terrier. American Kennel Club

The position of the Biewer Terrier is different. Its modern history began in Germany in 1984, when puppies with white markings were born from Yorkshire Terriers in the breeding program of Werner and Gertrud Biewer. Mr. and Mrs. Biewer then began a specific selective breeding program involving these dogs. From that population, a progressively distinct population developed.

The VDH – Verband für das Deutsche Hundewesen currently recognizes the Biewer Terrier as an independent nationally recognized breed, under Standard No. 990, while at the same time specifying that it is not yet a breed recognized by the FCI. Since 1 May 2024, it may be exhibited at national and international dog shows organized within the VDH system. The VDH also states that the population has differentiated itself from the original Yorkshire Terrier population, including in terms of its genetic composition. In the United States, the Biewer Terrier has been recognized as an independent breed by the AKC since 2021; the UKC has recognized it since 2016. VDH Welpen

A fundamental genealogical principle therefore follows: when the Yorkshire Terrier and the Biewer Terrier are recognized and managed as two distinct breeds, they must have two distinct genealogical populations.

Their common historical origin does not justify considering them indefinitely interchangeable. Many modern breeds historically derive from other breeds or pre-existing populations; the autonomy of a breed begins precisely when its own type, standard and separate breeding population are defined.

Accordingly, a contemporary mating between a dog registered as a Yorkshire Terrier and a dog registered as a Biewer Terrier cannot at the same time be classified as purebred breeding of both breeds. If a registry recognizes both as independent breeds, their offspring genealogically constitute a cross between two distinct breed populations, unless there is a specific and formally authorized outcross program provided for by the rules of the relevant studbook. It would not be technically consistent to automatically issue such offspring with a pedigree identifying them as purebred Yorkshire Terriers or purebred Biewer Terriers.

The issue becomes particularly significant where a historical genealogical database contains, within the same pedigrees, dogs alternatively classified as Yorkshire Terriers and Biewer Terriers. In such a situation, it is necessary first of all to distinguish between historical documentation and future genealogical certification.

History must neither be erased nor altered. The original data must be preserved in full within the historical archive of the registry, ensuring traceability and transparency. However, where a definitive decision is made to recognize Yorkshire Terriers and Biewer Terriers as independent breeds, a clear genealogical separation point must be established, beyond which cross-breeding between the two breeds is no longer permitted and new purebred genealogical certificates may no longer be issued for offspring resulting from such crosses.

Problematic historical genealogies may therefore be preserved within the technical archive or in a Foundation/Historical section, while the current official pedigree should start from ancestors whose breed classification is verifiable and consistent. Any inaccurate, manipulated or undocumented genealogies must not be carried forward into new certificates as though they were verified information.

The matter therefore requires a clear choice:

either the Biewer Terrier is an independent breed, in which case from that point onward its studbook must be separate from that of the Yorkshire Terrier; or it is considered a variety of the Yorkshire Terrier, in which case interbreeding could be regulated as breeding between varieties of the same breed.

Maintaining both positions simultaneously creates a genealogical and zootechnical contradiction. A professional registry must instead establish a single, unequivocal classification, preserve the historical documentation and, from the moment of separation onward, guarantee the integrity of the respective populations.

Official Position of the World Dog Federation

The World Dog Federation – WDF, within the framework of its international canine system, recognizes and accepts as official references the breed standards developed and recognized by the principal national and international canine organizations, including the Fédération Cynologique Internationale – FCI, the Verband für das Deutsche Hundewesen – VDH, and other canine federations and organizations officially operating within their respective national and international systems.

In application of this principle, the WDF recognizes separately:

• the Yorkshire Terrier, in accordance with its official breed standard;
• the Yorkshire Terrier Color, as a distinct color variety or color population within registries that provide for its recognition and selective breeding;
• the Biewer Terrier, as an independent breed, with its own standard, its own breeding population, its own genealogical line and its own genetic identity.

The World Dog Federation is fully aware that, throughout the selective history of these populations, dogs originating from Yorkshire Terrier lines were used in the development of the Biewer Terrier and that, similarly, in certain Yorkshire Terrier Color lines, dogs or ancestors traceable to the Biewer Terrier were introduced in the past.

These circumstances form part of the genetic and selective history of these populations and must be documented and preserved in the historical archives. However, they cannot justify the indefinite continuation of crosses between populations that are today recognized and registered as distinct.

The time has therefore come to establish a clear and definitive genealogical separation, preventing any further genealogical confusion, overlapping of bloodlines and genetic inconsistencies.

From the moment Yorkshire Terrier, Yorkshire Terrier Color and Biewer Terrier are managed as distinct populations, each of them must be followed through its own genealogical, reproductive and genetic pathway.

In particular, the Biewer Terrier must maintain its own bloodline and its own separate genealogy, without further introduction of Yorkshire Terriers or Yorkshire Terrier Color dogs into its ordinary breeding program. Likewise, Yorkshire Terrier and Yorkshire Terrier Color lines must be managed according to their respective selection criteria, without using the Biewer Terrier as breeding stock intended to modify or integrate their respective genealogies.

Separation does not represent a denial of history. On the contrary, it represents the natural evolution of a selective breeding process: a population may originate from another breed, but once it is recognized as an independent breed, it must establish and maintain its own genealogical continuity.

The position of the World Dog Federation is therefore to preserve the existing historical documentation in its entirety while, for the future, establishing separate genealogical registries, separate bloodlines and separate breeding programs, so that each population may also be properly monitored from a genetic perspective.

Only through such separation will it be possible to guarantee pedigree consistency, genealogical traceability, proper assessment of inbreeding, monitoring of genetic characteristics and genuine protection of the individual breeds.

NOTA TECNICA SULLA DISTINZIONE GENEALOGICA TRA YORKSHIRE TERRIER, YORKSHIRE TERRIER COLOR E BIEWER TERRIER

Lo Yorkshire Terrier è una razza canina storica di origine britannica. Le sue origini risalgono alla metà del XIX secolo nelle aree industriali dello Yorkshire; secondo lo standard FCI, alla sua formazione contribuirono l’antico Black and Tan Terrier, il Maltese e lo Skye Terrier. Il nome Yorkshire Terrier venne adottato intorno al 1870. Il celebre Huddersfield Ben, nato nel 1865, è considerato uno dei soggetti fondamentali nello sviluppo della razza. La Fédération Cynologique Internationale riconosce definitivamente lo Yorkshire Terrier dal 30 ottobre 1954, con Standard FCI n. 86, Gruppo 3, Sezione 4 – Toy Terriers. FCI

Lo standard FCI identifica una precisa espressione cromatica tradizionale dello Yorkshire Terrier, caratterizzata principalmente dal dark steel blue e tan. Nel corso degli ultimi decenni, tuttavia, nell’allevamento internazionale sono comparse e sono state selezionate ulteriori espressioni cromatiche, che diversi registri e circuiti cinofili identificano sotto denominazioni quali Yorkshire Terrier Color o Yorkshire Color. Fra le denominazioni utilizzate figurano, tra le altre: Red Berry, Black, Cioco, White Ocean Pearl, Gold Dust, Cioccolat, Blueberry e Ocean Pearl. Queste colorazioni non devono essere confuse con i colori ammessi dallo standard FCI n. 86: costituiscono linee o varietà cromatiche gestite da registri che ne prevedono specificamente la registrazione. Lo stesso AKC, pur con una classificazione differente, distingue diverse combinazioni cromatiche registrabili dello Yorkshire Terrier. American Kennel Club

Diversa è la posizione del Biewer Terrier. La sua storia moderna inizia in Germania nel 1984, quando nell’allevamento di Werner e Gertrud Biewer nacquero da Yorkshire Terrier soggetti con marcature bianche. I coniugi Biewer iniziarono quindi una selezione specifica di questi soggetti. Da quella popolazione si è progressivamente sviluppata una popolazione distinta. Il VDH – Verband für das Deutsche Hundewesen riconosce oggi il Biewer Terrier come razza nazionale autonoma, Standard n. 990, precisando contemporaneamente che non è ancora una razza riconosciuta dalla FCI. Dal 1° maggio 2024 può essere presentato nelle esposizioni nazionali e internazionali organizzate nel sistema VDH. Il VDH afferma inoltre che la popolazione si è differenziata dall’originaria popolazione Yorkshire anche nella propria composizione genetica. Negli Stati Uniti il Biewer Terrier è riconosciuto come razza autonoma dall’AKC dal 2021; UKC lo riconosce dal 2016. VDH Welpen

Ne consegue un principio genealogico fondamentale: Yorkshire Terrier e Biewer Terrier, nel momento in cui vengono riconosciuti e gestiti come due razze distinte, devono possedere due popolazioni genealogiche distinte.

La loro comune origine storica non autorizza a considerarli indefinitamente intercambiabili. Moltissime razze moderne derivano storicamente da altre razze o da popolazioni preesistenti; l’autonomia di una razza nasce precisamente quando viene definito un proprio tipo, uno standard e una popolazione riproduttiva separata.

Pertanto, l’accoppiamento contemporaneo tra un soggetto registrato come Yorkshire Terrier e un soggetto registrato come Biewer Terrier non può essere contemporaneamente qualificato come accoppiamento in purezza di entrambe le razze. Se un registro riconosce entrambe come razze autonome, la loro progenie costituisce genealogicamente un incrocio tra due popolazioni razziali distinte, salvo l’esistenza di uno specifico e formalmente autorizzato programma di outcross previsto dal regolamento del libro genealogico. Non sarebbe tecnicamente coerente attribuire automaticamente a tale progenie un pedigree di puro Yorkshire Terrier o di puro Biewer Terrier.

Il problema assume particolare rilevanza quando un database genealogico storico contiene, nelle medesime genealogie, soggetti qualificati alternativamente come Yorkshire Terrier e Biewer Terrier. In tale situazione occorre innanzitutto distinguere la documentazione storica dalla certificazione genealogica futura.

La storia non deve essere cancellata né alterata. I dati originari devono essere conservati integralmente nell’archivio storico del registro, garantendo tracciabilità e trasparenza. Tuttavia, qualora si decida definitivamente di considerare Yorkshire Terrier e Biewer Terrier come razze autonome, deve essere individuato un punto di separazione genealogica, oltre il quale non siano più ammessi accoppiamenti incrociati e non possano essere emessi nuovi certificati genealogici di razza pura derivanti da tali incroci.

Le genealogie pregresse problematiche potranno quindi essere conservate nell’archivio tecnico o in una sezione Foundation/Historical, mentre il pedigree ufficiale corrente dovrà partire da ascendenti la cui classificazione razziale sia verificabile e coerente. Eventuali genealogie inesatte, manipolate o documentalmente non dimostrabili non devono essere propagate nei nuovi certificati come se fossero dati accertati.

La questione, pertanto, richiede una scelta chiara:

o il Biewer Terrier è una razza autonoma, e da quel momento il suo libro genealogico deve essere separato da quello dello Yorkshire Terrier; oppure viene considerato una varietà dello Yorkshire Terrier e, in tal caso, l’interaccoppiamento potrebbe essere disciplinato come rapporto tra varietà della medesima razza.

Sostenere contemporaneamente entrambe le impostazioni genera una contraddizione genealogica e zootecnica. Un registro professionale deve invece stabilire una classificazione univoca, preservare la documentazione storica e garantire, dal momento della separazione, l’integrità delle rispettive popolazioni.

Posizione ufficiale della World Dog Federation

La World Dog Federation – WDF, nell’ambito del proprio sistema cinofilo internazionale, riconosce e accetta come riferimenti ufficiali gli standard di razza elaborati e riconosciuti dalle principali organizzazioni cinofile nazionali e internazionali, tra cui la Fédération Cynologique Internationale – FCI, il Verband für das Deutsche Hundewesen – VDH e le altre federazioni e organizzazioni cinofile ufficialmente operanti nei rispettivi sistemi nazionali e internazionali.

In applicazione di tale principio, la WDF riconosce distintamente:

• lo Yorkshire Terrier, secondo lo standard ufficiale di razza;
• lo Yorkshire Terrier Color, quale varietà o popolazione cromatica distinta nell’ambito dei registri che ne prevedono il riconoscimento e la selezione;
• il Biewer Terrier, quale razza autonoma, dotata di un proprio standard, di una propria popolazione riproduttiva, di una propria linea genealogica e di una propria identità genetica.

La World Dog Federation è pienamente consapevole del fatto che, nel corso della storia selettiva di queste popolazioni, siano stati utilizzati soggetti provenienti da linee Yorkshire Terrier nella formazione del Biewer Terrier e che, analogamente, in alcune linee di Yorkshire Terrier Color siano stati in passato introdotti soggetti o ascendenze riconducibili al Biewer Terrier.

Tali circostanze costituiscono parte della storia genetica e selettiva di queste popolazioni e devono essere documentate e conservate negli archivi storici. Tuttavia, esse non possono giustificare la prosecuzione indefinita di incroci tra popolazioni che oggi vengono riconosciute e registrate come differenti.

È pertanto giunto il momento di stabilire una separazione genealogica chiara e definitiva, evitando ulteriori confusioni genealogiche, sovrapposizioni di linee di sangue e incongruenze genetiche.

Dal momento in cui Yorkshire Terrier, Yorkshire Terrier Color e Biewer Terrier vengono gestiti come popolazioni distinte, ciascuna di esse deve essere seguita attraverso un proprio percorso genealogico, riproduttivo e genetico.

In particolare, il Biewer Terrier deve mantenere una propria linea di sangue e una propria genealogia separata, senza ulteriori inserimenti di Yorkshire Terrier o Yorkshire Terrier Color nel proprio programma riproduttivo ordinario. Analogamente, le linee Yorkshire Terrier e Yorkshire Terrier Color devono essere gestite secondo i rispettivi criteri di selezione senza utilizzare il Biewer Terrier come riproduttore destinato a modificare o integrare le rispettive genealogie.

La separazione non rappresenta una negazione della storia. Al contrario, rappresenta la naturale evoluzione di un percorso selettivo: una popolazione può avere origine da un’altra razza, ma quando viene riconosciuta come razza autonoma deve acquisire e mantenere una propria continuità genealogica.

La posizione della World Dog Federation è quindi quella di preservare integralmente la documentazione storica esistente, ma di stabilire, per il futuro, registri genealogici distinti, linee di sangue distinte e programmi di selezione distinti, affinché ciascuna popolazione possa essere seguita correttamente anche sotto il profilo genetico.

Solo attraverso questa separazione sarà possibile garantire coerenza dei pedigree, tracciabilità delle genealogie, corretta valutazione della consanguineità, monitoraggio delle caratteristiche genetiche e reale tutela delle singole razze.

 

WERSJA POLSKA

NOTA TECHNICZNA DOTYCZĄCA GENEALOGICZNEGO ROZDZIELENIA YORKSHIRE TERRIERA, YORKSHIRE TERRIER COLOR I BIEWER TERRIERA

Yorkshire Terrier jest historyczną rasą pochodzenia brytyjskiego. Jej początki sięgają połowy XIX wieku, przede wszystkim przemysłowych obszarów Yorkshire. Według FCI w tworzeniu rasy uczestniczyły m.in. dawny Black and Tan Terrier, Maltańczyk oraz Skye Terrier. Nazwa Yorkshire Terrier została przyjęta około 1870 roku, a urodzony w 1865 roku Huddersfield Ben uważany jest za jednego z najważniejszych psów założycielskich rasy. Fédération Cynologique Internationale ostatecznie uznała Yorkshire Terriera 30 października 1954 r., nadając mu standard FCI nr 86. FCI

Standard FCI określa tradycyjne umaszczenie Yorkshire Terriera, którego podstawą jest dark steel blue i tan. W ostatnich dziesięcioleciach pojawiły się jednak również inne selekcjonowane warianty kolorystyczne, określane w różnych rejestrach i organizacjach jako Yorkshire Terrier Color lub Yorkshire Color. Stosowane są m.in. nazwy: Red Berry, Black, Cioco, White Ocean Pearl, Gold Dust, Cioccolat, Blueberry oraz Ocean Pearl. Nie należy utożsamiać tych odmian ze standardowymi kolorami dopuszczonymi przez FCI; mogą one być prowadzone jako odmiany kolorystyczne przez rejestry, których regulaminy na to pozwalają. American Kennel Club

Odmienna sytuacja dotyczy Biewer Terriera. Jego współczesna historia rozpoczęła się w Niemczech w 1984 roku, kiedy w hodowli Wernera i Gertrud Biewer, prowadzących Yorkshire Terriery, urodziły się szczenięta z białymi znaczeniami. Następnie rozpoczęto ukierunkowaną selekcję tej populacji.

Obecnie niemiecki VDH – Verband für das Deutsche Hundewesen uznaje Biewer Terriera za odrębną rasę uznaną na poziomie krajowym, ze standardem nr 990, zaznaczając jednocześnie, że rasa ta nie jest obecnie uznana przez FCI. Od 1 maja 2024 r. Biewer Terrier może być wystawiany na wystawach krajowych i międzynarodowych w systemie VDH. VDH wskazuje również na wyraźne genetyczne oddzielenie współczesnej populacji od rasy wyjściowej. AKC uznało Biewer Terriera jako samodzielną rasę w 2021 roku, a UKC w 2016 roku. VDH Welpen

Z tego wynika podstawowa zasada genealogiczna: jeżeli Yorkshire Terrier i Biewer Terrier są uznawane za dwie odrębne rasy, ich populacje hodowlane i księgi genealogiczne również muszą być rozdzielone.

Wspólne historyczne pochodzenie nie oznacza, że obie rasy mogą być bezterminowo krzyżowane jako jedna rasa. Powstanie nowej, samodzielnej rasy następuje właśnie poprzez określenie własnego typu, standardu oraz odrębnej populacji hodowlanej.

Dlatego skojarzenie współczesnego Yorkshire Terriera z Biewer Terrierem nie może być jednocześnie traktowane jako hodowla czystorasowa obu ras. Jeśli rejestr uznaje je za dwie niezależne rasy, potomstwo takiego skojarzenia jest genealogicznie wynikiem krzyżowania dwóch różnych populacji rasowych, chyba że istnieje formalnie zatwierdzony program outcrossu przewidziany regulaminem księgi hodowlanej.

Szczególny problem powstaje wtedy, gdy przejęta historyczna baza danych zawiera rodowody, w których Yorkshire Terriery i Biewer Terriery występują naprzemiennie jako przodkowie tej samej linii.

W takim przypadku nie należy usuwać ani fałszować historii. Oryginalne dane powinny zostać zachowane w archiwum historycznym dla pełnej identyfikowalności. Jednocześnie należy ustalić wyraźny punkt genealogicznego rozdzielenia, od którego dalsze krzyżowanie obu ras nie będzie dopuszczalne.

Dawne problematyczne linie mogą zostać zachowane w części archiwalnej lub Foundation/Historical, natomiast aktualny oficjalny rodowód powinien opierać się na przodkach o możliwej do zweryfikowania i jednoznacznej klasyfikacji rasowej. Informacje nieudokumentowane, zmienione lub niewiarygodne nie powinny być powielane w nowych dokumentach jako fakty potwierdzone.

Ostateczna zasada musi być jednoznaczna:

albo Biewer Terrier jest samodzielną rasą i posiada odrębną księgę hodowlaną, albo jest odmianą Yorkshire Terriera, a wtedy możliwość kojarzenia musi być regulowana jako kojarzenie odmian jednej rasy.

Jednoczesne stosowanie obu koncepcji jest genealogicznie i hodowlano sprzeczne. Profesjonalny rejestr powinien zachować prawdę historyczną, ale od momentu formalnego rozdzielenia musi chronić integralność obu populacji.

Oficjalne stanowisko World Dog Federation

World Dog Federation – WDF, w ramach swojego międzynarodowego systemu kynologicznego, uznaje i przyjmuje jako oficjalne punkty odniesienia standardy ras opracowane i uznawane przez główne krajowe i międzynarodowe organizacje kynologiczne, w tym Fédération Cynologique Internationale – FCI, Verband für das Deutsche Hundewesen – VDH oraz inne oficjalne federacje i organizacje kynologiczne działające w swoich systemach krajowych i międzynarodowych.

Zgodnie z tą zasadą WDF uznaje odrębnie:

• Yorkshire Terriera, zgodnie z jego oficjalnym standardem rasy;
• Yorkshire Terrier Color, jako odrębną odmianę lub populację kolorystyczną w systemach i rejestrach, które przewidują jej uznawanie oraz selekcję;
• Biewer Terriera, jako samodzielną rasę, posiadającą własny standard, własną populację hodowlaną, własną linię genealogiczną oraz własną tożsamość genetyczną.

World Dog Federation jest świadoma, że w historycznym procesie powstawania i selekcji tych populacji wykorzystywano psy pochodzące z linii Yorkshire Terrier przy tworzeniu Biewer Terriera oraz że w niektórych liniach Yorkshire Terrier Color w przeszłości pojawiały się psy lub przodkowie wywodzący się z populacji Biewer Terrier.

Okoliczności te stanowią część historii genetycznej i hodowlanej tych populacji i powinny zostać zachowane oraz udokumentowane w archiwach historycznych. Nie mogą jednak stanowić podstawy do dalszego, nieograniczonego krzyżowania populacji, które obecnie są uznawane i rejestrowane jako odrębne.

Nadszedł więc czas na ustanowienie jasnego i ostatecznego rozdzielenia genealogicznego, aby uniknąć dalszych niejasności rodowodowych, nakładania się linii krwi oraz niespójności genetycznych.

Od momentu, gdy Yorkshire Terrier, Yorkshire Terrier Color i Biewer Terrier są prowadzone jako odrębne populacje, każda z nich powinna posiadać własny system genealogiczny, hodowlany i genetyczny.

W szczególności Biewer Terrier musi zachować własną linię krwi i własną odrębną genealogię, bez dalszego standardowego wprowadzania Yorkshire Terrierów lub Yorkshire Terrier Color do jego programu hodowlanego. Analogicznie linie Yorkshire Terrier i Yorkshire Terrier Color powinny być rozwijane według własnych zasad selekcji, bez wykorzystywania Biewer Terriera jako reproduktora służącego do modyfikacji lub uzupełniania ich genealogii.

Takie rozdzielenie nie oznacza zaprzeczania historii. Przeciwnie, jest naturalnym etapem procesu hodowlanego: dana populacja może historycznie wywodzić się z innej rasy, jednak po uznaniu jej za samodzielną rasę musi posiadać i utrzymywać własną ciągłość genealogiczną.

Stanowisko World Dog Federation zakłada zatem pełne zachowanie istniejącej dokumentacji historycznej, ale jednocześnie ustanowienie na przyszłość odrębnych ksiąg genealogicznych, odrębnych linii krwi oraz odrębnych programów hodowlanych, tak aby każda populacja mogła być prawidłowo monitorowana również pod względem genetycznym.

Tylko takie rozdzielenie umożliwia zapewnienie spójności rodowodów, identyfikowalności genealogii, prawidłowej kontroli współczynnika inbredu, monitorowania cech genetycznych oraz rzeczywistej ochrony poszczególnych ras.

 

DEUTSCHE FASSUNG

TECHNISCHE STELLUNGNAHME ZUR GENEALOGISCHEN TRENNUNG VON YORKSHIRE TERRIER, YORKSHIRE TERRIER COLOR UND BIEWER TERRIER

Der Yorkshire Terrier ist eine historische Hunderasse britischen Ursprungs. Seine Entwicklung begann Mitte des 19. Jahrhunderts insbesondere in den Industriegebieten Yorkshires. Nach Angaben der FCI waren unter anderem der alte Black and Tan Terrier, der Malteser und der Skye Terrier an der Entstehung der Rasse beteiligt. Die Bezeichnung Yorkshire Terrier wurde um 1870 angenommen. Der 1865 geborene Huddersfield Ben gilt als einer der bedeutenden Stammhunde der Rasse. Die Fédération Cynologique Internationale erkannte den Yorkshire Terrier am 30. Oktober 1954 endgültig an; er wird unter dem FCI-Standard Nr. 86 geführt. FCI

Der FCI-Standard definiert die traditionelle Farbausprägung des Yorkshire Terriers im Wesentlichen als dunkles Stahlblau mit Tan. In den vergangenen Jahrzehnten wurden jedoch weitere Farbausprägungen selektiert, die in verschiedenen Registern und kynologischen Systemen unter Bezeichnungen wie Yorkshire Terrier Color beziehungsweise Yorkshire Color geführt werden. Dazu gehören unter anderem Red Berry, Black, Cioco, White Ocean Pearl, Gold Dust, Cioccolat, Blueberry und Ocean Pearl. Diese Bezeichnungen dürfen nicht mit den vom FCI-Standard Nr. 86 anerkannten Farben gleichgesetzt werden; sie können als Farbvarianten in Registern geführt werden, deren Zucht- und Eintragungsordnung dies ausdrücklich vorsieht. American Kennel Club

Anders ist die Situation beim Biewer Terrier. Seine moderne Geschichte begann 1984 in Deutschland, als im Zwinger der Yorkshire-Terrier-Züchter Werner und Gertrud Biewer Welpen mit weißen Abzeichen geboren wurden. Das Ehepaar Biewer begann anschließend mit einer gezielten Selektion dieser Hunde.

Heute wird der Biewer Terrier vom VDH – Verband für das Deutsche Hundewesen als eigenständige national anerkannte Rasse unter der Standardnummer 990 geführt. Gleichzeitig weist der VDH ausdrücklich darauf hin, dass der Biewer Terrier derzeit keine von der FCI anerkannte Rasse ist. Seit dem 1. Mai 2024 kann die Rasse auf nationalen und internationalen Ausstellungen innerhalb des VDH-Systems gezeigt werden. Der VDH weist zudem darauf hin, dass sich die heutige Population auch genetisch deutlich von ihrer Ursprungsrasse abgesetzt hat. Der American Kennel Club erkannte den Biewer Terrier 2021 als eigenständige Rasse an, der United Kennel Club bereits 2016. VDH Welpen

Daraus ergibt sich ein grundlegender genealogischer Grundsatz: Werden Yorkshire Terrier und Biewer Terrier als zwei eigenständige Rassen anerkannt und geführt, müssen auch ihre Zuchtpopulationen und Zuchtbücher voneinander getrennt sein.

Ihre gemeinsame historische Herkunft bedeutet nicht, dass beide Populationen dauerhaft untereinander verpaart werden können. Viele moderne Hunderassen sind ursprünglich aus anderen Rassen oder Populationen hervorgegangen. Gerade die Festlegung eines eigenen Typs, eines eigenen Standards und einer eigenständigen Zuchtpopulation begründet jedoch die spätere Rasseeigenständigkeit.

Eine heutige Verpaarung zwischen einem als Yorkshire Terrier registrierten Hund und einem als Biewer Terrier registrierten Hund kann daher nicht gleichzeitig als Reinzucht beider Rassen betrachtet werden. Erkennt ein Register beide Populationen als eigenständige Rassen an, stellt deren Nachzucht genealogisch eine Kreuzung zweier unterschiedlicher Rassepopulationen dar, sofern kein ausdrücklich genehmigtes Outcross-Programm nach der jeweiligen Zuchtbuchordnung besteht.

Besonders relevant wird dieser Grundsatz, wenn eine übernommene historische Datenbank Abstammungen enthält, in denen Yorkshire Terrier und Biewer Terrier innerhalb derselben genealogischen Linien miteinander vermischt sind.

Dabei darf die historische Dokumentation weder gelöscht noch verfälscht werden. Die ursprünglichen Daten sollten in einem historischen Archiv vollständig erhalten bleiben, damit die Abstammung jederzeit nachvollziehbar bleibt. Gleichzeitig muss jedoch ein eindeutiger genealogischer Trennpunkt festgelegt werden, ab dem Kreuzungen zwischen beiden Rassen nicht mehr zulässig sind.

Problematische ältere Abstammungen können in einem Archiv- beziehungsweise Foundation/Historical-Bereich erhalten bleiben. Der aktuell ausgestellte offizielle Abstammungsnachweis sollte dagegen nur auf Vorfahren beruhen, deren Rassezugehörigkeit überprüfbar und eindeutig ist. Nicht belegbare, manipulierte oder widersprüchliche Angaben dürfen in neuen Dokumenten nicht als gesicherte Abstammungsdaten weitergeführt werden.

Die grundlegende Entscheidung muss deshalb eindeutig sein:

Entweder ist der Biewer Terrier eine eigenständige Rasse – dann benötigt er ein vom Yorkshire Terrier getrenntes Zuchtbuch –, oder er wird als Varietät des Yorkshire Terriers behandelt; dann müsste eine gegenseitige Verpaarung als Verpaarung von Varietäten derselben Rasse geregelt werden.

Beide Konzepte gleichzeitig anzuwenden, führt zu einem genealogischen und züchterischen Widerspruch. Ein professionelles Register muss die historische Wahrheit vollständig bewahren, zugleich aber ab dem festgelegten Zeitpunkt der Rassetrennung die genealogische Integrität beider Populationen sicherstellen.

Offizielle Position der World Dog Federation

Die World Dog Federation – WDF erkennt im Rahmen ihres internationalen kynologischen Systems die von bedeutenden nationalen und internationalen kynologischen Organisationen erarbeiteten und anerkannten Rassestandards als offizielle Referenz an. Dazu gehören unter anderem die Fédération Cynologique Internationale – FCI, der Verband für das Deutsche Hundewesen – VDH sowie weitere offiziell tätige nationale und internationale kynologische Verbände und Organisationen.

Auf Grundlage dieses Prinzips erkennt die WDF getrennt voneinander an:

• den Yorkshire Terrier nach seinem offiziellen Rassestandard;
• den Yorkshire Terrier Color als eigenständige Farbvariante beziehungsweise Farbpopulation innerhalb der Register und kynologischen Systeme, die eine entsprechende Anerkennung und Zucht vorsehen;
• den Biewer Terrier als eigenständige Rasse mit einem eigenen Standard, einer eigenen Zuchtpopulation, einer eigenen Abstammungslinie und einer eigenständigen genetischen Identität.

Die World Dog Federation ist sich bewusst, dass im historischen Verlauf der Entstehung und Selektion dieser Populationen Yorkshire Terrier bei der Entwicklung des Biewer Terriers verwendet wurden und dass umgekehrt in bestimmten Linien des Yorkshire Terrier Color in der Vergangenheit Hunde oder Abstammungslinien mit Bezug zum Biewer Terrier eingesetzt worden sind.

Diese Tatsachen gehören zur genetischen und züchterischen Geschichte dieser Populationen und müssen in den historischen Archiven dokumentiert und erhalten bleiben. Sie können jedoch nicht als Rechtfertigung dafür dienen, Kreuzungen zwischen Populationen unbegrenzt fortzuführen, wenn diese heute als unterschiedliche Rassen beziehungsweise getrennte Populationen anerkannt und registriert werden.

Es ist deshalb notwendig, nunmehr eine klare und endgültige genealogische Trennung vorzunehmen, um weitere genealogische Unklarheiten, Überschneidungen von Blutlinien und genetische Inkonsistenzen zu vermeiden.

Von dem Zeitpunkt an, an dem Yorkshire Terrier, Yorkshire Terrier Color und Biewer Terrier als getrennte Populationen geführt werden, muss jede dieser Populationen über einen eigenen genealogischen, züchterischen und genetischen Entwicklungsweg verfügen.

Insbesondere muss der Biewer Terrier seine eigene Blutlinie und seine eigene getrennte Abstammung bewahren, ohne dass weiterhin regulär Yorkshire Terrier oder Yorkshire Terrier Color in sein Zuchtprogramm aufgenommen werden. Ebenso müssen Yorkshire Terrier und Yorkshire Terrier Color nach ihren jeweiligen Zucht- und Selektionskriterien weitergeführt werden, ohne den Biewer Terrier als Zuchttier zur Erweiterung oder Veränderung ihrer genealogischen Linien einzusetzen.

Diese Trennung stellt keine Verleugnung der Geschichte dar. Sie ist vielmehr die natürliche Folge einer züchterischen Entwicklung: Eine Population kann historisch aus einer anderen Rasse hervorgegangen sein; sobald sie jedoch als eigenständige Rasse anerkannt wird, muss sie eine eigene genealogische Kontinuität entwickeln und erhalten.

Die Position der World Dog Federation besteht daher darin, die gesamte historische Dokumentation unverändert zu bewahren, gleichzeitig jedoch für die Zukunft getrennte Zuchtbücher, getrennte Blutlinien und getrennte Zuchtprogramme festzulegen, damit jede Population auch genetisch korrekt überwacht und weiterentwickelt werden kann.

Nur durch eine solche Trennung können die Kohärenz der Abstammungsnachweise, die vollständige genealogische Rückverfolgbarkeit, eine korrekte Kontrolle der Inzuchtkoeffizienten, die Überwachung genetischer Merkmale und der tatsächliche Schutz der jeweiligen Rassen gewährleistet werden.